ശ്രീമദ് ഭാഗവതം - ദശമസ്കന്ധം - അദ്ധ്യായം 49
അക്രൂരന്റെ ഹസ്തിനപുരത്തേക്കുള്ള യാത്ര
കുന്തിയും വിദുരരും ചേർന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ ദുഷ്ടലാക്കുകളെക്കുറിച്ച് അക്രൂരനോട് വിശദമായി വിവരിച്ചു. പാണ്ഡവരുടെ പ്രഭാവം, യുദ്ധനൈപുണ്യം, ശാരീരികബലം, വീര്യം, വിനയം എന്നിവയും പ്രജകൾക്ക് അവരോടുള്ള അഗാധമായ സ്നേഹവും സഹിക്കാൻ ദുര്യോധനാദികൾക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ പാണ്ഡവർക്ക് വിഷം നൽകാൻ ശ്രമിച്ചതും മറ്റ് ഗൂഢാലോചനകൾ നടത്തിയതും ഒക്കെ കുന്തിയും വിദുരരും ചേർന്ന് അക്രൂരനെ അറിയിച്ചു. തന്റെ സഹോദരനായ അക്രൂരന്റെ സന്ദർശനം പ്രയോജനപ്പെടുത്തി കുന്തിദേവി അദ്ദേഹത്തെ രഹസ്യമായി സമീപിച്ചു. തന്റെ ജന്മനാടിനെ ഓർത്ത് കണ്ണുനീരോടെ അവർ സംസാരിച്ചു.
കുന്തിദേവി പറഞ്ഞു: ഹേ സൽഗുണസമ്പന്നനായ അക്രൂരാ!, എന്റെ മാതാപിതാക്കളും സഹോദരങ്ങളും സഹോദരിമാരും മരുമക്കളും കുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീകളും എന്റെ ബാല്യകാല സഖികളും ഒക്കെ ഇന്നും ഞങ്ങളെ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? ഭക്തരുടെ കാരുണ്യസങ്കേതവും പുരുഷോത്തമനുമായ എന്റെ അനന്തരവൻ കൃഷ്ണൻ തന്റെ അമ്മായിയുടെ പുത്രന്മാരെ ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? താമരക്കണ്ണനായ ബലരാമൻ അവരെ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? ചെന്നായ്ക്കളുടെ ഇടയിൽപ്പെട്ട പേടമാനിനെപ്പോലെ ശത്രുക്കൾക്കിടയിൽ ഞാൻ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, അനാഥരായ എന്റെ പുത്രന്മാരെയും എന്നെയും ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ കൃഷ്ണൻ വരുമോ?
കൃഷ്ണാ! കൃഷ്ണാ! മഹായോഗേശ്വരാ! പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ രക്ഷകാ! ഗോവിന്ദാ! അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിച്ച എന്നെ രക്ഷിക്കൂ. ഞാനും എന്റെ പുത്രന്മാരും കഷ്ടതകളിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്. മരണത്തെയും പുനർജന്മത്തെയും ഭയപ്പെടുന്നവർക്ക്, പരമപുരുഷനായ അങ്ങയുടെ മോക്ഷദായകമായ പാദാരവിന്ദങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊരു അഭയം ഞാൻ കാണുന്നില്ല. പരമപരിശുദ്ധനും സത്യസ്വരൂപനും പരമാത്മാവും ഭക്തിയുടെ നാഥനും ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉറവിടവുമായ അങ്ങയെ ഞാൻ വണങ്ങുന്നു. കൃഷ്ണാ!, ഞാൻ അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഹേ രാജാവേ!, ഇപ്രകാരം തന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങളെയും പ്രപഞ്ചനാഥനായ കൃഷ്ണനെയും ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് അങ്ങയുടെ വന്ദ്യമാതാവായ കുന്തിദേവി ദുഃഖത്താൽ കരയാൻ തുടങ്ങി. കുന്തിയുടെ സുഖദുഃഖങ്ങളിൽ പങ്കുചേർന്ന അക്രൂരനും വിദ്വാനായ വിദുരരും ചേർന്ന്, പാണ്ഡവരുടെ അസാധാരണമായ ജനനത്തെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കുന്തിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രർക്ക് തന്റെ പുത്രന്മാരോടുള്ള അമിതമായ വാത്സല്യം പാണ്ഡവരോട് നീതികേട് കാണിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. യാത്ര തിരിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, അക്രൂരൻ രാജാവിനെ സമീപിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധുക്കളായ കൃഷ്ണനും ബലരാമനും സൗഹൃദപൂർവ്വം നൽകിയ സന്ദേശം അറിയിച്ചു.
അക്രൂരൻ പറഞ്ഞു: വിചിത്രവീര്യന്റെ പുത്രനും കുരുവംശത്തിന്റെ മഹിമ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനുമായ ഹേ രാജാവേ!, അങ്ങയുടെ സഹോദരൻ പാണ്ഡു അന്തരിച്ചതിനെത്തുടർന്ന് അങ്ങ് ഇപ്പോൾ സിംഹാസനസ്ഥനായിരിക്കുന്നു. ധർമ്മനിഷ്ഠയോടെ ഭൂമിയെ സംരക്ഷിച്ചും, പ്രജകളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചും, എല്ലാ ബന്ധുക്കളോടും തുല്യമായി പെരുമാറിയും അങ്ങ് തീർച്ചയായും കീർത്തി നേടും. എന്നാൽ മറിച്ചാണ് അങ്ങ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെങ്കിൽ, ഈ ലോകം അങ്ങയെ നിന്ദിക്കുകയും പരലോകത്ത് അങ്ങ് നരകത്തിൽ പതിക്കുകയും ചെയ്യും. അതിനാൽ പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാരോടും സ്വന്തം പുത്രന്മാരോടും തുല്യഭാവത്തോടെ പെരുമാറിയാലും. ഹേ രാജാവേ!, ഈ ലോകത്ത് ആർക്കും ആരോടും ശാശ്വതമായ ബന്ധമില്ല. സ്വന്തം ശരീരത്തോടൊപ്പം പോലും നമുക്ക് എന്നും കഴിയാനാവില്ല, പിന്നെങ്ങനെ ഭാര്യയുടെയും മക്കളുടെയും കാര്യം പറയേണ്ടതുണ്ട്? ഓരോ ജീവിയും തനിച്ചാണ് ജനിക്കുന്നതും മരിക്കുന്നതും. അവനവൻ ചെയ്യുന്ന പുണ്യപാപങ്ങളുടെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നതും ഒറ്റയ്ക്കാണ്. മൂഢനായ ഒരു മനുഷ്യൻ പാപത്തിലൂടെ സമ്പാദിക്കുന്ന ധനം, അവന്റെ ആശ്രിതർ എന്ന വ്യാജേന അന്യർ കവർന്നെടുക്കുന്നു; മത്സ്യക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ അത് ജീവിക്കുന്ന വെള്ളം കുടിച്ചു തീർക്കുന്നത് പോലെയാണത്. തന്റെ ജീവിതവും സമ്പത്തും മക്കളും ബന്ധുക്കളും എല്ലാം എന്റേതാണെന്ന് കരുതി ഒരു മൂഢൻ അവയെ സംരക്ഷിക്കാൻ പാപം ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ അവസാനം ഇവയെല്ലാം അയാളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നു. ബന്ധുക്കളാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടും, ജീവിതലക്ഷ്യം അറിയാതെയും, കടമകൾ മറന്നും ലക്ഷ്യം നേടാനാകാതെയും ആ മൂഢാത്മാവ് തന്റെ പാപഫലങ്ങളുമായി നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. അതുകൊണ്ട് രാജാവേ!, ഈ ലോകത്തെ ഒരു സ്വപ്നമായോ മായയായോ കണ്ട് ബുദ്ധിശക്തിയോടെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച് ശാന്തിയും സമചിത്തതയും കൈവരിക്കൂ.
ധൃതരാഷ്ട്രർ പറഞ്ഞു: ദാനപതിയായ അല്ലയോ അക്രൂരാ!, അങ്ങയുടെ ശുഭകരമായ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ട് എനിക്ക് മതിയാകുന്നില്ല. ദേവാമൃതം ലഭിച്ച ഒരു മർത്യനെപ്പോലെയാണ് ഞാൻ. എങ്കിലും പ്രിയപ്പെട്ട അക്രൂരാ!, എന്റെ പുത്രവാത്സല്യം കാരണം ചഞ്ചലമായ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഈ വാക്കുകൾക്ക് സ്ഥിരമായി നിൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. മിന്നൽപ്പിണരിന് മേഘത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെയാണിത്. ഭൂമിയുടെ ഭാരം കുറയ്ക്കാൻ യദുവംശത്തിൽ അവതരിച്ച ആ പരമപുരുഷന്റെ ആജ്ഞകളെ ആർക്കാണ് ലംഘിക്കാൻ കഴിയുക? തന്റെ അചിന്ത്യമായ മായാശക്തിയാൽ ഈ പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിക്കുകയും, ഗുണങ്ങളെ വിഭജിച്ച് ഇതിനുള്ളിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ പരമപുരുഷനെ ഞാൻ വണങ്ങുന്നു. ആരുടെ ലീലകളാണോ മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളത്, ആ ഭഗവാനിൽ നിന്നാണ് ജനനമരണചക്രവും അതിൽ നിന്നുള്ള മോക്ഷവും ഉണ്ടാകുന്നത്.
ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: രാജാവിന്റെ മനോഭാവം മനസ്സിലാക്കിയ അക്രൂരൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും യാത്ര ചോദിച്ച് യാദവതലസ്ഥാനത്തേക്ക് മടങ്ങി. ധൃതരാഷ്ട്രർ പാണ്ഡവരോട് എങ്ങനെയാണ് പെരുമാറുന്നത് എന്ന് അക്രൂരൻ ബലരാമനെയും കൃഷ്ണനെയും അറിയിച്ചു. ഇപ്രകാരം തന്നിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട ദൗത്യം അദ്ദേഹം പൂർത്തിയാക്കി.
<<<<<>>>>>
