ശ്രീമദ്ഭാഗവതം ദശമസ്കന്ധം അദ്ധ്യായം 70
ഭഗവാന്റെ നിത്യചര്യകൾ
ശ്രീശുകൻ പരീക്ഷിത്തിനോട് പറഞ്ഞു: രാജൻ! പ്രഭാതത്തോടെ മാധവന്റെ പത്നിമാർ തങ്ങളുടെ ഭർത്താവിൽ നിന്നും വേർപിരിയേണ്ടി വരുന്ന സങ്കടത്താൽ പൂവൻകോഴികളെ ശപിച്ചു. പാരിജാത തോട്ടത്തിലെ സുഗന്ധമുള്ള കാറ്റേറ്റ് വണ്ടുകൾ മൂളിയപ്പോൾ പക്ഷികൾ ഉണർന്ന് പാടാൻ തുടങ്ങി. ഇത് കൊട്ടാര കവികൾ കീർത്തനം ആലപിക്കുന്നതുപോലെ കൃഷ്ണനെ ഉണർത്തി. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ കൈകളിൽ കിടന്ന വൈദർഭി രാജ്ഞിക്ക് ഈ പ്രഭാതസമയം ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.
ബ്രാഹ്മമുഹൂർത്തത്തിൽ ഉണർന്ന ഭഗവാൻ ജലം സ്പർശിച്ച് ശുദ്ധിയായി, തെളിഞ്ഞ മനസ്സോടെ പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിക്കും നാശത്തിനും കാരണമായ തന്റെ തന്നെ പരമസത്യസ്വരൂപത്തെ ധ്യാനിച്ചു. തുടർന്ന് പവിത്രമായ ജലത്തിൽ കുളിച്ച്, വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, പുലർച്ചെയുള്ള ആരാധനകളും വിശുദ്ധ അഗ്നിയിലെ ഹോമങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കി മൗനമായി ഗായത്രി മന്ത്രം ജപിച്ചു.
ഉദയസൂര്യനെ ആരാധിച്ച ശേഷം തന്റെതന്നെ വികാസങ്ങളായ ദേവന്മാർ, ഋഷിമാർ, പിതൃക്കൾ എന്നിവരെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി. തുടർന്ന് മുതിർന്നവരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും ആദരിച്ചു. അറിവുള്ള ബ്രാഹ്മണർക്ക് മികച്ച വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും അണിയിച്ച ലക്ഷക്കണക്കിന് പശുക്കളെയും അതോടൊപ്പം പട്ടുതുണികളും മാനിന്റെ തോലും എള്ളും ദാനം ചെയ്തു. പശുക്കൾക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും ദേവന്മാർക്കും പ്രണാമം അർപ്പിച്ച ശേഷം മംഗളകരമായ വസ്തുക്കളെ സ്പർശിച്ചു.
തന്റെ ശരീരം വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും പൂമാലകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഭഗവാൻ നെയ്യ്, കണ്ണാടി, പശുക്കൾ, ബ്രാഹ്മണർ എന്നിവരെ ദർശിച്ചു. കൊട്ടാരത്തിലും നഗരത്തിലുമുള്ള ജനങ്ങൾക്ക് സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി അവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയതിനുശേഷം മന്ത്രിമാരെ കണ്ട് അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റി. ബ്രാഹ്മണർക്കും സുഹൃത്തുക്കൾക്കും പത്നിമാർക്കും പൂമാലകളും വെറ്റിലയും ചന്ദനവും നൽകിയ ശേഷമാണ് ഭഗവാൻ അവ സ്വീകരിച്ചത്.
തേരാളി കുതിരകളെ പൂട്ടിയ രഥവുമായി എത്തിയപ്പോൾ ഭഗവാൻ സാത്യകിയോടും ഉദ്ധവരോടും ഒപ്പം അതിൽ കയറി. കൊട്ടാരത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ സ്നേഹപൂർവ്വമായ നോട്ടത്തിൽ നിന്ന് മാറി അവിടുന്ന് പുറപ്പെട്ടു. യാദവരോടൊപ്പം ഭഗവാൻ 'സുധർമ്മ' എന്ന സമ്മേളനമുറിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. സിംഹാസനത്തിൽ ഉപവിഷ്ടനായ ഭഗവാൻ യദുക്കൾക്ക് നടുവിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾക്ക് നടുവിലെ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു. അവിടെ വിദൂഷകരും നർത്തകിമാരും കലാകാരന്മാരും വിവിധ വാദ്യോപകരണങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ ഭഗവാനെ രസിപ്പിച്ചു. ബ്രാഹ്മണർ വേദമന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കുകയും ചരിത്രകാരന്മാർ മുൻകാല രാജാക്കന്മാരുടെ കഥകൾ വിവരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഈ സമയത്ത് സഭയിൽ അപരിചിതനായ ഒരു ദൂതൻ എത്തി. ജരാസന്ധൻ തന്റെ ലോകവിജയത്തിനിടയിൽ കീഴടങ്ങാൻ വിസമ്മതിച്ച ഇരുപതിനായിരം രാജാക്കന്മാരെ ഗിരിവ്രജ എന്ന കോട്ടയിൽ ബലമായി തടവിലാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം ഭഗവാനെ അറിയിച്ചു. തങ്ങളെ ഭൗതിക ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും കർമ്മബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കണമെന്ന രാജാക്കന്മാരുടെ അഭ്യർത്ഥന ദൂതൻ കൃഷ്ണനെ ധരിപ്പിച്ചു. ജരാസന്ധൻ പതിനായിരം ആനകളുടെ ശക്തിയോടെ തങ്ങളെ മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയാണെന്നും, മുൻപ് പതിനേഴു തവണ തോറ്റിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോൾ അഹങ്കാരത്തോടെ പെരുമാറുന്ന അവനിൽ നിന്ന് തങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമെന്നും അവർ സന്ദേശത്തിലൂടെ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ദൂതൻ സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നാരദമുനി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഭഗവാൻ എഴുന്നേറ്റ് അദ്ദേഹത്തെ വണങ്ങി ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു. പ്രപഞ്ചത്തിൽ അങ്ങേക്ക് അറിയാത്തതായി ഒന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പാണ്ഡവരുടെ ഉദ്ദേശ്യം എന്താണെന്ന് കൃഷ്ണൻ നാരദനോട് ചോദിച്ചു. ഭഗവാന്റെ മായാശക്തിയെയും ലീലകളെയും സ്തുതിച്ച ശേഷം നാരദൻ കാര്യം വ്യക്തമാക്കി. കൃഷ്ണന്റെ അച്ഛന്റെ സഹോദരിയുടെ മകനായ യുധിഷ്ഠിര മഹാരാജാവ് പരമാധികാരം ലക്ഷ്യമാക്കി 'രാജസൂയയാഗം' നടത്താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ആയതിനായി അവിടുത്തെ അനുഗ്രഹമുണ്ടാകണമെന്നും അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഭഗവാന്റെ മഹിമകൾ കേൾക്കുന്നതിലൂടെയും ആ തിരുവടികൾ കഴുകിയ ഗംഗാജലത്തിലൂടെയും പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് നാരദൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
ജരാസന്ധനെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച യാദവർ യാഗത്തിന് പോകുന്നതിനെ എതിർത്തപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ വിശ്വസ്ത സുഹൃത്തായ ഉദ്ധവരോട് ഉപദേശം ചോദിച്ചു. എല്ലാം അറിയുന്നവനാണെങ്കിലും ഒന്നും അറിയാത്തവനെപ്പോലെ പെരുമാറിയ ഭഗവാന്റെ ഉത്തരവ് ശിരസ്സാവഹിച്ചുകൊണ്ട് ഉദ്ധവർ അതിന് മറുപടി നൽകാൻ ആരംഭിച്ചു.
ശ്രീമദ്ഭാഗവതം ദശമസ്കന്ധം എഴുപത്താമദ്ധ്യായം സമാപിച്ചു.
ഓം തത് സത്
<<<<<>>>>>
