10:44 കംസവധം

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം - ദശമസ്കന്ധം - അദ്ധ്യായം - 44

കംസവധം

ശുക്രദേവൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ!, തങ്ങളോട് മല്ലയുദ്ധം ചെയ്യണമെന്ന ചാണൂരന്റെയും മുഷ്ടികന്റെയും ആവശ്യവും അതിലൂടെയുണ്ടായ വെല്ലുവിളികളും ഭഗവാൻ സ്വീകരിച്ചു. അവിടുന്ന് ചാണൂരനോടും, ബലരാമൻ മുഷ്ടികനോടും എതിരിടാൻ തയ്യാറായി. പരസ്പരം കൈകൾ കോർത്തും കാലുകൾ പൂട്ടിയും, വിജയത്തിനായി കൊതിക്കുന്ന ആ എതിരാളികൾ ശക്തമായി പോരാടി. അവർ മുഷ്ടികൊണ്ട് മുഷ്ടിയിലും, മുട്ടുകൾകൊണ്ട് മുട്ടുകളിലും, തലകൊണ്ട് തലയിലും, നെഞ്ചുകൊണ്ട് നെഞ്ചിലും അടിച്ചു. ഓരോ പോരാളിയും തൻ്റെ എതിരാളിയെ വട്ടത്തിൽ വലിച്ചിഴച്ചും, തള്ളിയും, ചതച്ചും, താഴെയിട്ടും, മുന്നിലും പിന്നിലും ഓടിയും പൊരുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പരസ്പരം ശക്തിയോടെ ഉയർത്തുകയും ചുമക്കുകയും, തള്ളിമാറ്റുകയും അമർത്തിപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, ആ പോരാളികൾ വിജയത്തിലുള്ള വലിയ ആവേശം കാരണം സ്വന്തം ശരീരത്തെപ്പോലും മുറിപ്പെടുത്തി.

എൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രാജാവേ!, ഈ മത്സരം നീതിയുക്തമായ ഒന്നല്ലെന്ന് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ സ്ത്രീകളും മനസ്സിലാക്കി. ശക്തരും ദുർബലരും തമ്മിലുള്ള ഈ മത്സരം അധർമ്മമാണെന്ന് അവർ വിലയിരുത്തി. അവർ കരുണയാൽ അങ്ങേയറ്റം ഉത്കണ്ഠാകുലരായി. അവർ അഖാഡയ്ക്ക് ചുറ്റും കൂട്ടംകൂടി നിന്ന് പരസ്പരം ഇപ്രകാരം സംസാരിച്ചു.

സ്ത്രീകൾ പറഞ്ഞു: കഷ്ടം! ഈ രാജസദസ്സിലെ അംഗങ്ങൾ എത്ര വലിയ അധർമ്മമാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്! ശക്തരും ദുർബലരും തമ്മിലുള്ള ഈ പോരാട്ടം രാജാവ് നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ, അവരും അത് കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ ശക്തമായ അവയവങ്ങളും പർവ്വതതുല്യമായ ശരീരവുമുള്ള ഈ രണ്ട് ഗുസ്തിക്കാരും, അതികോമളമായ അവയവങ്ങളുള്ള പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത ഈ രണ്ട് ബാലന്മാരും തമ്മിൽ എന്ത് താരതമ്യമാണുള്ളത്? ഈ സദസ്സിൽ തീർച്ചയായും ധർമ്മനിയമങ്ങൾ ലംഘിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അധർമ്മം തഴച്ചുവളരുന്ന ഒരിടത്ത് ഒരു നിമിഷം പോലും ആരും നിൽക്കാൻ പാടുള്ളതല്ല. പങ്കെടുക്കുന്നവർ അധർമ്മം പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ ബുദ്ധിമാനായ ഒരാൾ സദസ്സിൽ പ്രവേശിക്കരുത്. അഥവാ അത്തരമൊരു സദസ്സിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ട് സത്യം പറയാതിരിക്കുകയോ, കള്ളം പറയുകയോ, അറിവില്ലായ്മ നടിക്കുകയോ ചെയ്താൽ അയാൾ തീർച്ചയായും പാപത്തിന് അർഹനാകുകതന്നെ ചെയ്യും. തൻ്റെ ശത്രുവിന് ചുറ്റും പായുന്ന കൃഷ്ണൻ്റെ താമരമുഖം നോക്കൂ! കഠിനമായ പോരാട്ടം മൂലമുണ്ടായ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ നിറഞ്ഞ ആ മുഖം മഞ്ഞുതുള്ളികൾ വീണ താമര പോലെ ശോഭിക്കുന്നു. മുഷ്ടികനോടുള്ള ദേഷ്യംകൊണ്ട് ചെമ്പുനിറമായ കണ്ണുകളോടും, ചിരിയും പോരാട്ടത്തിലെ ഏകാഗ്രതയും കൊണ്ട് സൗന്ദര്യം വർദ്ധിച്ചതുമായ ഭഗവാൻ ബലരാമൻ്റെ മുഖം നിങ്ങൾ കാണുന്നില്ലേ?

വ്രജഭൂമി എത്രയോ പുണ്യഭൂമിയാണ്! അവിടെ ആദിപുരുഷനായ ഭഗവാൻ മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച് തൻ്റെ ലീലകൾ ആടി നടക്കുന്നു. അതിമനോഹരമായ വനമാലകൾ അണിഞ്ഞ്, ശിവനും ലക്ഷ്മിദേവിയും പാദങ്ങളിൽ വന്ദിക്കുന്ന അവിടുന്ന്, ബലരാമനോടൊപ്പം പശുക്കളെ മേയിക്കുമ്പോൾ പുല്ലാങ്കുഴൽ വായിക്കുന്നു. ഗോപികമാർ എന്ത് തപസ്സായിരിക്കും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവുക! സൗന്ദര്യത്തിൻ്റെ സത്തയായ, മറ്റൊന്നിനോടും ഉപമിക്കാനാവാത്ത കൃഷ്ണരൂപമാകുന്ന അമൃതിനെ അവർ തങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് എപ്പോഴും പാനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആ രൂപം സൗന്ദര്യത്തിൻ്റെയും പ്രശസ്തിയുടെയും ഐശ്വര്യത്തിൻ്റെയും ഏക വാസസ്ഥാനമാണ്. അത് സ്വയം പൂർണ്ണവും എന്നും പുതുമയുള്ളതും അത്യപൂർവ്വവുമാണ്.

വ്രജത്തിലെ സ്ത്രീകൾ സ്ത്രീകളിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ഭാഗ്യവതികളാണ്. കാരണം, അവരുടെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും കൃഷ്ണനിൽ അർപ്പിതമാണ്. പശുക്കളെ കറക്കുമ്പോഴും, ധാന്യം പാറ്റുമ്പോഴും, വെണ്ണ കടയുമ്പോഴും, ചാണകം ശേഖരിക്കുമ്പോഴും, ഊഞ്ഞാലാടുമ്പോഴും, കരയുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കുമ്പോഴും, മുറ്റമടിക്കുമ്പോഴും എല്ലാം അവർ കൃഷ്ണനെക്കുറിച്ചുതന്നെ പാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവരുടെ ഉന്നതമായ കൃഷ്ണപ്രേമം കാരണം അവർക്ക് ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം താനേ ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. രാവിലെ കൃഷ്ണൻ പശുക്കളുമായി വ്രജം വിട്ടുപോകുമ്പോഴോ വൈകുന്നേരം തിരിച്ചുവരുമ്പോഴോ അവിടുന്ന് പുല്ലാങ്കുഴൽ വായിക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ, ആ പെൺകുട്ടികൾ അവിടുത്തെ കാണാനായി വേഗത്തിൽ വീടിനു പുറത്തേക്ക് വരുന്നു. വഴിയിലൂടെ നടന്നുപോകുന്ന അവിടുത്തെയും, തങ്ങളെ കാരുണ്യത്തോടെ നോക്കുന്ന ആ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖവും കാണാൻ അവർ ഒട്ടേറെ പുണ്യങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകണം.

ശുക്രദേവൻ തുടർന്നു: രാജൻ!, ആ സ്ത്രീകൾ ഇപ്രകാരം സംസാരിക്കവേ, യോഗേശ്വരനായ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ തൻ്റെ എതിരാളിയെ കൊല്ലാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഭഗവാന്മാരോടുള്ള സ്നേഹം കാരണം, സ്ത്രീകളുടെ ഭയാനകമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവരുടെ മാതാപിതാക്കളായ ദേവകിയും വസുദേവരും ദുഃഖിതരായി. തങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരുടെ ശക്തി അറിയാതെ അവർ വിലപിച്ചു. ഭഗവാൻ ബലരാമനും മുഷ്ടികനും, അനേകം ഗുസ്തി വിദ്യകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കൃഷ്ണനും എതിരാളിയും പൊരുതിയതുപോലെ തന്നെ പോരാടി. ഭഗവാൻ്റെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കഠിനമായ പ്രഹരങ്ങൾ ചാണൂരൻ്റെ മേൽ ഇടിമിന്നൽ പോലെ പതിച്ചു. അത് അവൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ ഓരോ ഭാഗത്തെയും തകർക്കുകയും അവനെ കൂടുതൽ വേദനയിലേക്കും തളർച്ചയിലേക്കും നയിക്കുകയും ചെയ്തു. രോഷാകുലനായ ചാണൂരൻ ഒരു പരുന്തിൻ്റെ വേഗതയിൽ ഭഗവാൻ വാസുദേവനെ ആക്രമിക്കുകയും തൻ്റെ രണ്ട് മുഷ്ടികൾ കൊണ്ട് അവിടുത്തെ നെഞ്ചിൽ അടിക്കുകയും ചെയ്തു. പൂമാലകൊണ്ട് അടിയേറ്റ ഒരു ആനയെപ്പോലെ, ആ അസുരൻ്റെ ശക്തമായ പ്രഹരങ്ങളാൽ ഒട്ടും കുലുങ്ങാതെ, ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ചാണൂരനെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു വട്ടം കറക്കി നിലത്തടിച്ചു. വസ്ത്രങ്ങളും മുടിയും മാലയും ചിതറി, ആ ഗുസ്തിക്കാരൻ ഒരു വലിയ ഉത്സവസ്ഥംഭം വീഴുന്നതുപോലെ ചത്തു വീണു.

അതുപോലെതന്നെ, മുഷ്ടികനാകട്ടെ ഭഗവാൻ ബലദേവന്റെ മുഷ്ടികൊണ്ടുള്ള അടിയേൽക്കുകയും ഉടൻതന്നെ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ്റെ കൈപ്പത്തി കൊണ്ടുള്ള ശക്തമായ പ്രഹരമേറ്റ് ആ അസുരൻ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുകയും രക്തം ഛർദ്ദിക്കുകയും ചെയ്തു. കാറ്റത്തു ഇളകിവീണ ഒരു മരം പോലെ ഒടുവിൽ അവൻ ജീവനില്ലാതെ നിലംപതിച്ചു.

അടുത്തതായി കൂടൻ എന്ന ഗുസ്തിക്കാരനെ നേരിട്ടപ്പോൾ, പോരാളികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബലരാമൻ തൻ്റെ ഇടതുകൈ കൊണ്ട് അവനെ നിസ്സാരമായി അടിച്ചുകൊന്നു. പിന്നീട് കൃഷ്ണൻ ശലൻ്റെ തല ചവിട്ടിപ്പൊട്ടിക്കുകയും തോശലനെ രണ്ടായി വലിച്ചുകീറുകയും ചെയ്തു. രണ്ടുപേരും മരിച്ചുവീണു. ചാണൂരൻ, മുഷ്ടികൻ, കൂടൻ, ശലൻ, തോശലൻ എന്നിവർ കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ ബാക്കിയുള്ള ഗുസ്തിക്കാർ തങ്ങളുടെ ജീവനും കൊണ്ട് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

രാജാവേ!, കൃഷ്ണനും ബലരാമനും തങ്ങളുടെ ഗോപാലസുഹൃത്തുക്കളെ കൂടെക്കൂട്ടി. സംഗീത ഉപകരണങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ അവരുടെ കാൽച്ചിലങ്കകൾ കിലുങ്ങവേ ഭഗവാന്മാർ നൃത്തം ചെയ്യുകയും വിനോദങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തു. കംസൻ ഒഴികെ എല്ലാവരും കൃഷ്ണനും ബലരാമനും ചെയ്ത ഈ അത്ഭുതകൃത്യത്തിൽ സന്തോഷിച്ചു. ശ്രേഷ്ഠരായ ബ്രാഹ്മണരും സാധുക്കളും "അതിഗംഭീരം! അതിഗംഭീരം!" എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. തൻ്റെ മികച്ച ഗുസ്തിക്കാരെല്ലാം കൊല്ലപ്പെടുകയോ ഓടിപ്പോകുകയോ ചെയ്തത് കണ്ട ഭോജരാജാവ്, തൻ്റെ സന്തോഷത്തിനായി ഒരുക്കിയിരുന്ന സംഗീതപരിപാടികൾ നിർത്തിവെച്ചു കൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.

കംസൻ പറഞ്ഞു: വസുദേവൻ്റെ ദുഷ്ടന്മാരായ ഈ രണ്ട് പുത്രന്മാരെയും നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുക! ഗോപാലകരുടെ സ്വത്തുക്കൾ മുഴുവൻ കണ്ടുകെട്ടുകയും ആ വിഡ്ഢിയായ നന്ദനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുക!. ഏറ്റവും വലിയ ദുഷ്ടനായ ആ വസുദേവനെ ഇല്ലാതാക്കുക!. എൻ്റെ ശത്രുക്കളുടെ പക്ഷംചേർന്ന എൻ്റെ പിതാവ് ഉഗ്രസേനനെയും അയാളുടെ അനുയായികളെയും കൊല്ലുക!

കംസൻ ഇപ്രകാരം ധിക്കാരത്തോടെ സംസാരിക്കവേ, അച്യുതനായ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ അതിയായ ദേഷ്യത്തോടെ രാജവേദിയിലേക്ക് വേഗത്തിൽ ചാടിക്കയറി. മൃത്യുരൂപത്തിൽ വരുന്ന കൃഷ്ണനെ കണ്ടപ്പോൾ, കംസൻ വേഗത്തിൽ ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് വാളും പരിചയും കയ്യിലെടുത്തു. വാളും കൈയിലേന്തി കംസൻ ആകാശത്തിലെ പരുന്തിനെപ്പോലെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും വേഗത്തിൽ നീങ്ങി. എന്നാൽ ഗരുഡൻ പാമ്പിനെ പിടിക്കുന്നതുപോലെ, അപ്രതിരോധ്യമായ ശക്തിയുള്ള കൃഷ്ണൻ ആ അസുരനെ ബലമായി പിടികൂടി. കംസനെ മുടിക്കെട്ടിൽ പിടിച്ചു വലിക്കുകയും കിരീടം തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് ഭഗവാൻ അവനെ ഉയർന്ന വേദിയിൽ നിന്ന് ഗുസ്തിക്കളത്തിലേക്ക് എടുത്തെറിഞ്ഞു. വീഴ്ചയുടെ ആഘാതത്തിൽ കംസൻ മരണമടഞ്ഞു. തുടർന്ന് പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ മുഴുവൻ ആധാരമായ ഭഗവാൻ അവൻ്റെ മേൽ ചാടിവീണു. സിംഹം ചത്ത ആനയെ വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നതുപോലെ, ഭഗവാൻ കംസൻ്റെ ശവശരീരം എല്ലാവരും കാൺകെ നിലത്തുകൂടി വലിച്ചിഴച്ചു. രാജാവേ!, അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ജനങ്ങളെല്ലാം "ഹാ! കഷ്ടം!" എന്ന് നിലവിളിച്ചു.

ഭഗവാൻ തന്നെ കൊല്ലുമെന്ന ചിന്ത കംസനെ എപ്പോഴും വേട്ടയാടിയിരുന്നു. അതിനാൽ കുടിക്കുമ്പോഴും, ഉണ്ണുമ്പോഴും, നടക്കുമ്പോഴും, ഉറങ്ങുമ്പോഴും, ശ്വസിക്കുമ്പോഴും ഒക്കെ സുദർശനചക്രമേന്തിയ ഭഗവാൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ കംസൻ ഭഗവാൻ്റേതിന് തുല്യമായ രൂപം പ്രാപിക്കുക എന്ന അപൂർവ്വ വരം നേടി. കംസൻ്റെ എട്ട് അനുജന്മാർ, കങ്കൻ്റെയും നാഗ്രോധകൻ്റെയും നേതൃത്വത്തിൽ, തങ്ങളുടെ സഹോദരൻ്റെ മരണത്തിന് പകരം വീട്ടാൻ ദേഷ്യത്തോടെ ഭഗവാനെ ആക്രമിച്ചു. അവർ ഭഗവാന്മാരെ അടിക്കാൻ വേഗത്തിൽ ഓടിവന്നപ്പോൾ, സിംഹം മറ്റു മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുന്നതുപോലെ രോഹിണിപുത്രനായ ബലരാമൻ തൻ്റെ ഗദകൊണ്ട് അവരെ വധിച്ചു. ആകാശത്ത് ദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി. ബ്രഹ്മാവും ശിവനും മറ്റ് ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ ഭഗവാന് മേൽ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. അവർ സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടുകയും അവരുടെ പത്നിമാർ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

എൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രാജാവേ!, കംസൻ്റെയും സഹോദരന്മാരുടെയും പത്നിമാർ തങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാരുടെ മരണത്തിൽ ദുഃഖിതരായി, കണ്ണീരോടെ തലയിലടിച്ചു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടുവന്നു. വീരചരമം പ്രാപിച്ച തങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആ സ്ത്രീകൾ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു.

സ്ത്രീകൾ നിലവിളിച്ചു: ഹാ നാഥാ! പ്രിയപ്പെട്ടവനേ! ധർമ്മം അറിയുന്നവനേ! അശരണരുടെ സംരക്ഷകനേ! അങ്ങ് വധിക്കപ്പെട്ടതോടെ ഞങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ കുടുംബവും മക്കളും എല്ലാം നശിച്ചിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യരിലെ മഹാവിരാടായ അങ്ങയെ നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ, ഈ നഗരം അതിൻ്റെ എല്ലാ സൗന്ദര്യവും ഐശ്വര്യവും ആഘോഷങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ട് ശൂന്യമായിരിക്കുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവനേ!, നിരപരാധികളായ ജീവികളോട് അങ്ങ് ചെയ്ത ക്രൂരത കാരണമാണ് അങ്ങേക്ക് ഈ അവസ്ഥ വന്നത്. മറ്റുള്ളവരെ ദ്രോഹിക്കുന്നവർക്ക് എങ്ങനെ സന്തോഷം ലഭിക്കാനാണ്? ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനാണ് ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ ജീവികളുടെയും ജനനത്തിനും മരണത്തിനും കാരണം. അവിടുത്തെ ബഹുമാനിക്കാത്തവർക്ക് ഒരിക്കലും സന്തോഷമായി കഴിയാനാവില്ല.

ശുക്രദേവൻ പറഞ്ഞു: രാജകുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീകളെ ആശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം, ലോകരക്ഷകനായ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ കംസനുള്ള അന്ത്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ഏർപ്പാട് ചെയ്തു. പിന്നീട് കൃഷ്ണനും ബലരാമനും തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുകയും, അവരുടെ പാദങ്ങളിൽ തലതൊട്ട് വന്ദിക്കുകയും ചെയ്തു. കൃഷ്ണനും ബലരാമനും പ്രപഞ്ചനാഥന്മാരാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ദേവകിക്കും വസുദേവർക്കും കൈകൾ കൂപ്പി നിൽക്കാൻ മാത്രമേ കഴിഞ്ഞുള്ളു. ഒരുതരം ഭയം തോന്നിയതിനാൽ അവർ തങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരെ ആലിംഗനം ചെയ്തില്ല.

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ദശമസ്കന്ധം നാല്പതിനാലാ ധ്യായം സമാപിച്ചു.

ഓം തത് സത്

<<<<<  >>>>>