10:25 ഗോവർദ്ധനോദ്ധാരണം

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം - ദശമസ്കന്ധം - അദ്ധ്യായം - 25

ഗോവർദ്ധനോദ്ധാരണം

-------------------------------------------------------------------------------------------------

ശുകദേവൻ തുടർന്നു: പ്രിയപ്പെട്ട പരീക്ഷിത്തേ!, അങ്ങനെ ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന്റെ വാക്കുകളനുസരിച്ച് വൃന്ദാവനവാസികൾ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടിയുള്ള യാഗം വേണ്ടെന്നു വച്ചു എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ, ശ്രീകൃഷ്ണനെ തങ്ങളുടെ നാഥനായി സ്വീകരിച്ച നന്ദമഹാരാജാവിനോടും മറ്റ് ഗോപന്മാരോടും ഇന്ദ്രന്  കോപം തോന്നി. കോപിഷ്ടനായ ഇന്ദ്രൻ, പ്രളയകാലത്തെ മേഘങ്ങളായ സംവർത്തകത്തെ വിന്ദാവനത്തിലേക്കയച്ചു. 

താനാണ് പരമോന്നത നിയന്താവ് എന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ച്, ഇന്ദ്രൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: ഈ വനത്തിൽ താമസിക്കുന്ന ഗോപന്മാർ തങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയിൽ എത്രമാത്രം അഹങ്കാരികളായിരിക്കുന്നു എന്ന് നോക്കൂ! അവർ സാധാരണമനുഷ്യനായ കൃഷ്ണന് കീഴടങ്ങി, അതുവഴി ദേവന്മാരോട് അപരാധവും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവരുടെ കൃഷ്ണനിലുള്ള ആശ്രയം, ആത്മജ്ഞാനം ഉപേക്ഷിച്ച്, കർമ്മപരമായ യാഗങ്ങളുടെ കള്ളത്തോണികളിൽ ഭൗതിക ലോകത്തിൻ്റെ മഹാസമുദ്രം കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വിഡ്ഢികളെപ്പോലെയായിരുന്നു. ഈ ഗോപന്മാർ എന്നോട് ശത്രുതാപരമായ രീതിയിലാണ് പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്. കാരണം അവർ അതിബുദ്ധിമാനായി കരുതുന്ന, എന്നാൽ വെറുമൊരു വിഡ്ഢിയും അഹങ്കാരിയും വാചാലനും ഒരു സാധാരണമനുഷ്യനുമായ ഈ കൃഷ്ണനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

രാജൻ!, തുടർന്ന്, വിനാശം വിതയ്ക്കുന്ന ആ മേഘങ്ങളോട് ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: ഈ മനുഷ്യരുടെ സമൃദ്ധി അവരെ അഹങ്കാരത്താൽ മത്തുപിടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, അവരുടെ ധാർഷ്ട്യത്തിന് കൃഷ്ണൻ പിന്തുണയും നൽകുന്നു. ഹേ സംവർത്തകമേഘങ്ങളേ!, ഇപ്പോൾതന്നെ നിങ്ങൾ പോയി അവരുടെ അഹങ്കാരം ഇല്ലാതാക്കുക, അവരുടെ മൃഗങ്ങളെയെല്ലാം നശിപ്പിക്കുക. എൻ്റെ ആനയായ ഐരാവതത്തിൽ കയറി, വേഗതയേറിയതും ശക്തരുമായ വായുദേവന്മാരെയും കൂട്ടി, ഞാൻ നിങ്ങളെ അനുഗമിച്ച്, നന്ദമഹാരാജാവിൻ്റെ ഗോപഗ്രാമത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ വ്രജത്തിലേക്ക് വരുന്നതാണ്.

ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ!, അങ്ങനെ ഇന്ദ്രൻ്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, അകാലത്തിൽ ബന്ധനങ്ങൾ വിട്ട് മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ട പ്രളയകാലത്തെ മേഘങ്ങൾ, നന്ദമഹാരാജാവിൻ്റെ ഗോശാലകളിലേക്ക് പോയി. അവിടെ അവർ ശക്തിയായി മഴ പെയ്യിച്ച് അവിടുത്തെ നിവാസികളെ മുഴുവൻ പീഡിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഭയാനകങ്ങളായ വായുദേവന്മാരാൽ നയിക്കപ്പെട്ട ആ മേഘങ്ങൾ ഇടിമിന്നലുകളാൽ ജ്വലിക്കുകയും ഇടിമുഴങ്ങുകയും ആലിപ്പഴം വർഷിക്കുകയും ചെയ്തു. അത്ഭുതകരമായ തൂണുകൾ പോലെ കട്ടിയുള്ള മഴ മേഘങ്ങൾ പുറത്തുവിട്ടപ്പോൾ, ഭൂമി പ്രളയത്തിലാഴ്ന്നു. ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളെ താഴ്ന്നതിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തവിധം ആ ഭൂപ്രദേശം മാറപ്പെട്ടു. അമിതമായ മഴയിലും കാറ്റിലും വിറച്ച പശുക്കളും മറ്റ് മൃഗങ്ങളും, തണുപ്പിൽ സഹികെട്ട ഗോപന്മാരും ഗോപികമാരും, അഭയം തേടി ഗോവിന്ദപ്രഭുവിനെ സമീപിച്ചു. കഠിനമായ മഴ നൽകിയ ദുരിതത്താൽ വിറച്ച്, സ്വന്തം ശരീരങ്ങൾ കൊണ്ട് തലയും അതുപോലെ അവരുടെ കിടാങ്ങളെയും മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് പശുക്കൾ പുരുഷോത്തമനായ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ താമരപ്പൂപാദങ്ങളെ സമീപിച്ചു.

ഗോപന്മാരും ഗോപികമാരും ഭഗവാനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു: കൃഷ്ണാ! കൃഷ്ണാ! മഹാഭാഗാ!, ഇന്ദ്രൻ്റെ ഈ കോപത്തിൽ നിന്ന് പശുക്കളെ രക്ഷിക്കൂ! ഹേ പ്രഭോ!, അങ്ങ് അങ്ങയുടെ ഭക്തരോട് വളരെയധികം വാത്സല്യമുള്ളവനാണ്. ഞങ്ങളെയും അങ്ങ് രക്ഷിച്ചരുളുക. 

ആലിപ്പഴത്തിൻ്റെയും കൊടുങ്കാറ്റിൻ്റെയും ആക്രമണത്തിൽ തൻ്റെ ഗോകുലത്തിലെ നിവാസികൾ അബോധാവസ്ഥയിലായതായി കണ്ട പരമനാഥനായ ഹരി, ഇത് കോപിഷ്ടനായ ഇന്ദ്രൻ്റെ പ്രവൃത്തിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. 

ശ്രീകൃഷ്ണൻ സ്വയം പറഞ്ഞു: നമ്മൾ ഇന്ദ്രൻ്റെ യാഗം നിർത്തിയതുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം അസാധാരണമാംവിധം കഠിനമായ ഈ അകാലമഴയും അതിഭയങ്കരമായ ഈ കാറ്റും തുരുതുരാ ഉള്ള ഈ ആലിപ്പഴങ്ങളും വർഷിക്കുന്നത്. എൻ്റെ യോഗശക്തിയാൽ ഞാൻ ഇന്ദ്രൻ്റെ ഈ പ്രതികാരത്തെ പൂർണ്ണമായും തടയും. ഇന്ദ്രനെപ്പോലുള്ള ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ ഐശ്വര്യത്തിൽ അഹങ്കരിക്കുന്നവരും, വിഡ്ഢിത്തത്താൽ തങ്ങളെത്തന്നെ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ നാഥനായി തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നവരുമാണ്. ഞാൻ ഇപ്പോൾതന്നെ അത്തരം അജ്ഞതയെ നശിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ദേവന്മാർ സത്വഗുണമുള്ളവരായതിനാൽ, തങ്ങളെത്തന്നെ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നാഥനായി കരുതുന്ന ഈ അഹങ്കാരം തീർച്ചയായും അവരെ ബാധിക്കാൻ പാടില്ല. സത്വഗുണം നഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെ കപടമായ പ്രശസ്തി ഞാൻ തകർക്കുമ്പോൾ, എൻ്റെ ഉദ്ദേശ്യം അവർക്ക് ആശ്വാസം നൽകുക എന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട് എൻ്റെ ദിവ്യശക്തിയാൽ ഞാൻ ഈ ഗോപസമൂഹത്തെ സംരക്ഷിക്കണം, കാരണം ഞാനാണ് അവരുടെ അഭയം, ഞാനാണ് അവരുടെ യജമാനൻ, തീർച്ചയായും അവർ എൻ്റെ സ്വന്തം കുടുംബമാണ്. എല്ലാത്തിനുമുപരി, എൻ്റെ ഭക്തരെ സംരക്ഷിക്കാമെന്ന് ഞാൻ പ്രതിജ്ഞ എടുത്തിട്ടുള്ളവനാണ്.

ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുറച്ച വിഷ്ണുവായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, ഒരു കുട്ടി ഒരു കൂൺ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നതുപോലെ നിഷ്പ്രയാസം ഗോവർദ്ധനപർവതത്തെ തന്റെ ഒരു കൈവിരലാൽ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു.

തുടർന്ന് ഭഗവാൻ ഗോപസമൂഹത്തോട് സംസാരിച്ചു: അമ്മേ, അച്ഛാ, ഹേ  വ്രജവാസികളേ!, നിങ്ങൾക്ക് താൽപ്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ പശുക്കളോടൊപ്പം ഇപ്പോൾ ഈ പർവതത്തിൻ്റെ കീഴിൽ വരാം. ഈ പർവതം എൻ്റെ കൈയിൽ നിന്ന് താഴെ വീഴുമെന്ന് നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടേണ്ട. കാറ്റിനെയും മഴയെയും ഭയപ്പെടേണ്ട കാര്യമില്ല, കാരണം ഈ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള നിങ്ങളുടെ മോചനം ഇതിനകം ഞാൻ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

രാജൻ!, ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ അവരുടെ മനസ്സുകൾ ശാന്തമാക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവരെല്ലാവരും പർവതത്തിനടിയിൽ പ്രവേശിച്ചു, അവിടെ അവർക്കും അവരുടെ പശുക്കൾക്കും ഭൃത്യന്മാർക്കും പുരോഹിതന്മാർക്കും സമൂഹത്തിലെ മറ്റ് അംഗങ്ങൾക്കും തങ്ങളുടെ സാധനസാമഗ്രികളോടൊപ്പം കയറിനിൽക്കാനുള്ള സ്ഥലമുണ്ടായിരുന്നു. വിശപ്പും ദാഹവും മറന്ന്, സ്വന്തം സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ ചിന്തകളും മാറ്റിവെച്ച്, ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ഏഴുദിവസം അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് ആ പർവതത്തെ  താങ്ങിനിർത്തി, വ്രജവാസികൾ അദ്ദേഹത്തെ  നോക്കിനിന്നു.

ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ്റെ ഈ യോഗശക്തിയുടെ പ്രകടനം കണ്ടപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ അത്യധികം ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. തൻ്റെ കപടമായ അഹങ്കാരത്തിൻ്റെ പീഠത്തിൽ നിന്ന് താഴെയിറക്കപ്പെടുകയും തൻ്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ തടസ്സപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അദ്ദേഹം മേഘങ്ങളോട് പിന്മാറാൻ ഉത്തരവിട്ടു. കഠിനമായ കാറ്റും മഴയും നിലച്ചതായും, ആകാശത്ത് മഴമേഘങ്ങൾ ഇല്ലാതാവുകയും സൂര്യൻ ഉദിക്കുകയും ചെയ്തതായി കണ്ടപ്പോൾ, ഗോവർദ്ധന പർവതം ഉയർത്തിയ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ഗോപസമൂഹത്തോട് ഇപ്രകാരം സംസാരിച്ചു.

ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: എൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗോപന്മാരേ!, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരുമായും കുട്ടികളുമായും വസ്തുവകകളുമായും പുറത്തുവരുക. നിങ്ങളുടെ ഭയം ഉപേക്ഷിക്കുക. കാറ്റും മഴയും നിലച്ചിരിക്കുന്നു, നദികളിലെ ഉയർന്ന ജലം താഴ്ന്നുകഴിഞ്ഞു.

അങ്ങനെ തങ്ങളുടെ പശുക്കളെയും കൂട്ടി ഒപ്പം സാധനസാമഗ്രികൾ വണ്ടികളിൽ കയറ്റുകയും ചെയ്ത ശേഷം ഗോപന്മാർ പുറത്തുവന്നു. സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും പ്രായമായവരും പതുക്കെ അവരെ അനുഗമിച്ചു. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും നോക്കിനിൽക്കെ, പരമപുരുഷൻ ആ പർവതത്തെ അത് മുമ്പ് നിന്നിരുന്ന അതേ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ താഴെ വച്ചു. വൃന്ദാവനത്തിലെ എല്ലാ നിവാസികളും ദിവ്യമായ സ്നേഹത്താൽ മതിമറന്നു, അവർ തങ്ങളോരോരുത്തർക്കും അദ്ദേഹവുമായുള്ള ബന്ധത്തിനനുസരിച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു – ചിലർ അദ്ദേഹത്തെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, ചിലർ അദ്ദേഹത്തിന് മുൻപിൽ കുമ്പിട്ടു, അങ്ങനെ പലവിധത്തിൽ അവർ ഭഗവാനെ നമസ്കരിച്ചു. ഗോപികമാർ തങ്ങളുടെ ആദരവിൻ്റെ സൂചനയായി മോരും പൊടിക്കാത്ത ബാർലിയും സമർപ്പിച്ചു, അദ്ദേഹത്തിന്മേൽ ശുഭകരമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു. 'അമ്മ യശോദയും മാതാവ് രോഹിണിയും നന്ദമഹാരാജാവും ശക്തരിൽ ശക്തനായ ബലരാമനും എല്ലാവരും കൃഷ്ണനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. വാത്സല്യത്താൽ മതിമറന്ന് അവർ ഭഗവാന്  തങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി.

ഹേ രാജാവേ!, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, സിദ്ധന്മാർ, സാധ്യന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, ചാരണന്മാർ എന്നിവരുൾപ്പെടെയുള്ള എല്ലാവരും ശ്രീകൃഷ്ണനെ സ്തുതിഗീതങ്ങൾ ആലപിച്ച് പ്രകീർത്തിക്കുകയും സംതൃപ്തിയോടെ ആ പൂത്തിരുമേനിയിൽ പൂക്കൾ കൊണ്ട് വർഷിക്കുകയും ചെയ്തു. എൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പരീക്ഷിത്തേ!, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ ശംഖുകളും പെരുമ്പറകളും ഉച്ചത്തിൽ മുഴക്കി, തുംബുരുവിൻ്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഗന്ധർവന്മാരിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവർ സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടാൻ തുടങ്ങി. പിന്നീട്, ഗോപബാലന്മാരാലും ബലരാമപ്രഭുവിനാലും ചുറ്റപ്പെട്ട്, കൃഷ്ണൻ തൻ്റെ പശുക്കളെ പരിപാലിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. ഗോവർദ്ധന പർവതം ഉയർത്തിയതിനെക്കുറിച്ചും തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ച ശ്രീകൃഷ്ണൻ ചെയ്ത മറ്റ് മഹത്തായ പ്രവൃത്തികളെക്കുറിച്ചും സന്തോഷത്തോടെ പാടിക്കൊണ്ട് ഗോപികമാർ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ദശമസ്കന്ധം ഇരുപത്തിയഞ്ചാമധ്യായം സമാപിച്ചു.

ഓം തത് സത്

<<<<<  >>>>>

10:24 ഗോവർദ്ധനപൂജ

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം - ദശമസ്കന്ധം - അദ്ധ്യായം - 24 

ഗോവർദ്ധനപൂജ

-----------------------------------------------------------------------------------------------

 

ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഹേ പരീക്ഷിത്ത് രാജാവേ!, വൃന്ദാവനത്തിൽ തൻ്റെ സഹോദരനായ ബലദേവനോടൊപ്പം താമസിക്കവേ, ഇന്ദ്രന് വേണ്ടിയുള്ള ഒരു യാഗത്തിന് ഗോപാലന്മാർ തിടുക്കത്തിൽ ഒരുക്കങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ കാണാനിടയായി. സർവ്വജ്ഞനും പരമാത്മാവുമായ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന് കാര്യം മുൻപേ അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും, തൻ്റെ പിതാവായ നന്ദഗോപരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള മുതിർന്നവരോട് ഭഗവാൻ വിനയത്തോടെ അതിനെക്കുറിച്ചു അന്വേഷിച്ചു.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: അച്ഛാ, നിങ്ങളെല്ലാം ചേർന്ന് നടത്തുന്ന ഈ വലിയ ഒരുക്കങ്ങൾ എന്തിനുവേണ്ടിയാണെന്ന് എനിക്ക് ദയവായി വിശദീകരിച്ചു തന്നാലും. ഇത് എന്ത് ലക്ഷ്യം നേടുന്നതിന് വേണ്ടിയാണ്? ഇത് ഒരു ആചാരപരമായ യാഗമാണെങ്കിൽ, ആർക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഇത് നടത്തുന്നത്, ഏത് മാർഗ്ഗത്തിലൂടെയാണ് ഇത് നടപ്പിലാക്കാൻ പോകുന്നത്? അച്ഛാ, അതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയുക. അറിയാൻ എനിക്ക് അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ട്, തികഞ്ഞ ശ്രദ്ധയോടെ അത് കേൾക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്. തന്നെപ്പോലെ മറ്റെല്ലാവരെയും കാണുന്നവരും, 'എൻ്റേത്', 'മറ്റൊരാളുടേത്' എന്ന ചിന്തയില്ലാത്തവരും, മിത്രം, ശത്രു, എന്നീ ഭേദചിന്തകളില്ലാത്തവരുമായ സജ്ജനങ്ങൾ ഒരിക്കലും രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാറില്ല. ചിലസമയത്ത്  ഉദാസീനനായ ഒരാളെ ശത്രുവിനെപ്പോലെകണ്ട് ഒഴിവാക്കാം, പക്ഷേ ഒരു സുഹൃത്തിനെ സ്വന്തം ആത്മാവിനെപ്പോലെ കരുതണം എന്നതാണ് സത്യം. ഈ ലോകത്തിൽ ആളുകൾ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ, ചിലർ അവർ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു, മറ്റു ചിലരാകട്ടെ, ഒന്നുമറിയാതെ എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യുന്നു. തങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതെന്തെന്ന് അറിയുന്നവർ തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തിയിൽ വിജയം നേടുന്നു, എന്നാൽ അജ്ഞാനികളായ കർമ്മികൾക്ക് അതിന് കഴിയുന്നില്ല. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, അങ്ങയുടെ ഈ ആചാരപരമായ പ്രയത്നം എനിക്ക് വ്യക്തമായി വിശദീകരിച്ചു തരണം. ഇത് ശാസ്ത്രവിധിയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ചടങ്ങാണോ, അതോ സാധാരണ സമൂഹത്തിൻ്റെ ഒരു ആചാരം മാത്രമാണോ?

നന്ദ മഹാരാജാവ് മറുപടി പറഞ്ഞു: മകനേ!, മഴയുടെ അധിപനായ ഇന്ദ്രനാണ് മഴയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. മേഘങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രതിനിധികളാണ്, അവ നേരിട്ട് വർഷം പ്രധാനം ചെയ്യുന്നു. അത് എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും സന്തോഷവും നിലനിൽപ്പും നൽകുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ട മകനേ!, ഞങ്ങൾ മാത്രമല്ല, മഴ നൽകുന്ന മേഘങ്ങളുടെ അധിപനായ ഇന്ദ്രനെ മറ്റു പലരും ആരാധിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഇന്ദ്രൻ ചൊരിയുന്ന മഴയിലൂടെ ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ധാന്യങ്ങളും മറ്റ് പൂജാദ്രവ്യങ്ങളും ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് സമർപ്പിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രന് വേണ്ടിയുള്ള യാഗങ്ങളുടെ പ്രസാദം സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ, മനുഷ്യർക്ക് ജീവിതം നിലനിർത്താനും ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, ഇന്ദ്രിയതൃപ്തി എന്നീ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാനും സാധിക്കുന്നു. അതിനാൽ, കഠിനാധ്വാനികളായ ജനങ്ങളുടെ കർമ്മഫലസിദ്ധിയുടെ കർത്താവ് ഇന്ദ്രദേവനാണ്. ഈ ധാർമ്മികതത്വം ശക്തമായ പാരമ്പര്യത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. കാമം, ശത്രുത, ഭയം, അത്യാഗ്രഹം എന്നിവ കാരണം ഇത് നിരാകരിക്കുന്ന ആർക്കും തീർച്ചയായും നല്ല ഭാഗ്യം നേടാൻ കഴിയില്ല. 

ശുകദേവ ഗോസ്വാമി പറഞ്ഞു: രാജാവേ!, തൻ്റെ പിതാവായ നന്ദൻ്റെയും വ്രജത്തിലെ മറ്റ് മുതിർന്നവരുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ട ഭഗവാൻ ഇന്ദ്രദേവനിൽ കോപം ഉണർത്താനായി തൻ്റെ പിതാവിനോട് ഇപ്രകാരം സംസാരിച്ചു.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: കർമ്മത്തിൻ്റെ ശക്തിയാലാണ് ഒരു ജീവി ജനിക്കുന്നതും, കർമ്മം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് അവൻ്റെ നാശവും സംഭവിക്കുന്നത്. അവൻ്റെ സന്തോഷം, ദുരിതം, ഭയം, സുരക്ഷിതത്വബോധം എന്നിവയെല്ലാം കർമ്മത്തിൻ്റെ ഫലങ്ങളായി ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. എല്ലാവർക്കും അവരുടെ കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം നൽകുന്ന ഒരു നിയന്താവ് ഉണ്ടെങ്കിൽപോലും, പ്രവർത്തിയാണ് കർമ്മഫലത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥഘടകം എന്നത്. കാരണം, കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിൽ കർമ്മഫലം സാധ്യമല്ലല്ലോ. ഈ ലോകത്തിലെ ജീവികൾ തങ്ങളുടെ മുൻപുള്ള പ്രത്യേക കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാണ്. ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന വിധിയെ ഒരു തരത്തിലും ഇന്ദ്രന് മാറ്റാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, എന്തിനാണ് ആളുകൾ അദ്ദേഹത്തെ ആരാധിക്കുന്നത്? ഓരോ വ്യക്തിയും അവനവൻ്റെ സ്വഭാവത്തിന് വിധേയനാണ്, അതിനാൽ അവൻ ആ സ്വഭാവത്തെ പിന്തുടരണം. ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും, അതിലെ ദേവന്മാരും, അസുരന്മാരും, മനുഷ്യരും എല്ലാം ജീവികളുടെ സ്വഭാവത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. കർമ്മമാണ് ഒരുവനെ ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ ഭൗതിക ശരീരങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാനും ഉപേക്ഷിക്കാനും കാരണമാകുന്നത്. അതിനാൽ, ഈ കർമ്മമാണ് അവൻ്റെ ശത്രുവും, മിത്രവും, നിഷ്പക്ഷ സാക്ഷിയും, ആത്മീയ ഗുരുവായിട്ടുള്ളതും, നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഈശ്വരനും.

അതുകൊണ്ട്, കർമ്മത്തെത്തന്നെ ഗൗരവമായി ആരാധിക്കണം. ഒരാൾ തൻ്റെ സ്വഭാവത്തിന് അനുയോജ്യമായ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുകയും സ്വന്തം കർത്തവ്യം നിർവ്വഹിക്കുകയും വേണം. വാസ്തവത്തിൽ, നമ്മുക്ക് നന്നായി ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നത് എന്തിനെ ആധാരമാക്കിയിട്ടാണോ,  അതിനെയാണ് നമ്മൾ ആരാധിക്കേണ്ടത്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ നിലനിർത്തുന്ന ഒന്നിനെവിട്ട് നമ്മൾ മറ്റൊന്നിൽ അഭയം തേടിയാൽ, നമുക്ക് എങ്ങനെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കാൻ കഴിയും? അങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന പക്ഷം, നമ്മൾ പരപുരുഷന്മാരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് യഥാർത്ഥ പ്രയോജനം നഷ്ടമാക്കുന്ന അവിശ്വസ്തയായ ഒരു സ്ത്രീയെപ്പോലെയാകും. വേദങ്ങൾ പഠിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ബ്രാഹ്മണൻ തൻ്റെ ജീവിതം നിലനിർത്തുന്നു, ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ ക്ഷത്രിയവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ടവർ, വ്യാപാരത്തിലൂടെ വൈശ്യൻ, മറ്റുള്ള വർഗ്ഗങ്ങളെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ ശൂദ്രൻ എന്നിവർ തങ്ങളുടെ ജീവിതം നയിക്കുന്നു. വൈശ്യൻ്റെ തൊഴിൽപരമായ കടമകൾ നാലായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു: കൃഷി, വാണിജ്യം, ഗോരക്ഷ, പണമിടപാട്. ഇതിൽ, ഒരു സമൂഹമെന്ന നിലയിൽ ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും ഗോരക്ഷയിലാണ് ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം എന്നിവയുടെ കാരണങ്ങൾ ഇവിടെ സത്വഗുണം, രജോഗുണം, തമോഗുണം എന്നീ പ്രകൃതിയുടെ മൂന്ന് ഗുണങ്ങളാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും, രജോഗുണമാണ് ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ലൈംഗിക സംയോജനത്തിലൂടെ അതിനെ വൈവിധ്യപൂർണ്ണമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. ഭൗതികമായ രജോഗുണത്താൽ പ്രേരിതമായി മേഘങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും മഴ ചൊരിയുന്നു, ഈ മഴയാൽ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും അവയുടെ നിലനിൽപ്പ് ലഭിക്കുന്നു. ഈ ക്രമീകരണത്തിൽ മഹാനായ ഇന്ദ്രന് എന്ത് ചെയ്യാനുണ്ട്? 

പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛാ, നമ്മുടെ വീട് നഗരങ്ങളിലോ പട്ടണങ്ങളിലോ ഗ്രാമങ്ങളിലോ അല്ല. വനവാസികളായ നമ്മൾ എപ്പോഴും വനത്തിലും മലകളിലുമാണ് താമസിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട്, പശുക്കൾക്കും, ബ്രാഹ്മണർക്കും, ഗോവർദ്ധനഗിരിക്കും പ്രീതികരമായ ഒരു യാഗം ആരംഭിക്കട്ടെ! ഇന്ദ്രനെ ആരാധിക്കാൻ ശേഖരിച്ച എല്ലാ പൂജാദ്രവ്യങ്ങളോടും കൂടി ഈ യാഗം പകരം നടത്തണം. മധുരമുള്ള പാൽപായസം മുതൽ പച്ചക്കറി വിഭവങ്ങൾ വരെ പലതരം ഭക്ഷണങ്ങൾ പാചകം ചെയ്യട്ടെ! ചുട്ടെടുത്തതും വറുത്തതുമായ പലതരം പലഹാരങ്ങൾ തയ്യാറാക്കണം. ലഭ്യമായ എല്ലാ പാൽ ഉത്പന്നങ്ങളും ഈ യാഗത്തിനായി എടുക്കണം. വേദമന്ത്രങ്ങളിൽ അറിവുള്ള ബ്രാഹ്മണർ യാഗാഗ്നി വേണ്ടവിധം ജ്വലിപ്പിക്കണം. എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ പുരോഹിതന്മാർക്ക് നന്നായി തയ്യാറാക്കിയ ഭക്ഷണം നൽകുകയും പശുക്കളും മറ്റ് ദാനങ്ങളും നൽകി അവർക്ക് പ്രതിഫലം നൽകുകയും വേണം. നായ്ക്കൾ, ചണ്ടാളന്മാർ തുടങ്ങിയ താഴ്ന്നവർക്ക് ഉൾപ്പെടെ മറ്റെല്ലാവർക്കും ഉചിതമായ ഭക്ഷണം നൽകിയ ശേഷം, നിങ്ങൾ പശുക്കൾക്ക് പുല്ല് നൽകുകയും തുടർന്ന് ഗോവർദ്ധന ഗിരിക്ക് നിങ്ങളുടെ ആദരവുള്ള വഴിപാടുകൾ സമർപ്പിക്കുകയും വേണം.

തൃപ്തിയോടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും മനോഹരമായി വസ്ത്രം ധരിക്കുകയും അണിഞ്ഞൊരുങ്ങുകയും, ശരീരത്തിൽ ചന്ദനം പൂശുകയും, എന്നിട്ട് പശുക്കളെയും, ബ്രാഹ്മണരെയും, യാഗാഗ്നികളെയും, ഗോവർദ്ധനഗിരിയെയും പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുകയും വേണം. ഇതാണ് എൻ്റെ ആശയം, അച്ഛാ, ഇത് അങ്ങേയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ നടപ്പിലാക്കാം. ഇങ്ങനെയുള്ള യാഗം പശുക്കൾക്കും, ബ്രാഹ്മണർക്കും, ഗോവർദ്ധന ഗിരിക്കും, അതുപോലെ എനിക്കും വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരിക്കും.

ശുകദേവ ഗോസ്വാമി പറഞ്ഞു: ശക്തിമത്തായ കാലം തന്നെയായ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇന്ദ്രൻ്റെ അഹങ്കാരം നശിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ നന്ദനും വ്രജത്തിലെ മറ്റ് മുതിർന്നവരും അത് ഉചിതമാണെന്ന് ചിന്തിച്ചറിഞ്ഞു. തുടർന്ന് ഗോപാലസമൂഹം ഭഗവാൻ നിർദ്ദേശിച്ചതെല്ലാം ചെയ്തു. അവർ മംഗളകരമായ വൈദിക മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലാൻ ബ്രാഹ്മണരെ ഏർപ്പെടുത്തി, ഇന്ദ്രയാഗത്തിനായി ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ച്, ആദരവോടും ബഹുമാനത്തോടും കൂടി ഗോവർദ്ധനഗിരിക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും വഴിപാടുകൾ സമർപ്പിച്ചു. അവർ പശുക്കൾക്ക് പുല്ലും നൽകി. എന്നിട്ട്, പശുക്കളെയും, കാളകളെയും, കിടാക്കളെയും മുന്നിൽ നിർത്തി, അവർ ഗോവർദ്ധനത്തെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.

നന്നായി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയ ഗോപികമാർ കാളവണ്ടികളിൽ കയറി പിന്നാലെ പോകുമ്പോൾ, അവർ ശ്രീകൃഷ്ണൻ്റെ മഹത്വങ്ങൾ പാടികൊണ്ടിരുന്നു, അവരുടെ പാട്ടുകൾ ബ്രാഹ്മണരുടെ ആശീർവാദമന്ത്രങ്ങളുമായി ഇടകലർന്നു. തുടർന്ന്, ഗോപാലന്മാരിൽ വിശ്വാസം ഉറപ്പിക്കാനായി കൃഷ്ണൻ അഭൂതപൂർവമായ ഒരു വലിയ രൂപം സ്വീകരിച്ചു. "ഞാൻ ഗോവർദ്ധന പർവ്വതമാണ്!" എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട്, അദ്ദേഹം സമൃദ്ധമായ വഴിപാടുകൾ ഭക്ഷിച്ചു. വ്രജത്തിലെ ആളുകളോടൊപ്പം ഭഗവാൻ ഈ ഗോവർദ്ധനഗിരി രൂപത്തിന് മുൻപിൽ വണങ്ങി, അങ്ങനെ തന്നോടുതന്നെ നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചതിനുശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, "ഈ മല എങ്ങനെയാണ് നേരിട്ട് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് നമ്മുക്ക് കാരുണ്യം ചൊരിഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് കാണുക! "ഈ ഗോവർദ്ധനഗിരി, അത് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏത് രൂപവും ധരിച്ചുകൊണ്ട്, അതിനെ അവഗണിക്കുന്ന വനവാസികളെ നശിപ്പിക്കും. അതുകൊണ്ട്, നമ്മുക്കും നമ്മുടെ പശുക്കൾക്കും വേണ്ടി നമുക്ക് അദ്ദേഹത്തിന് നമസ്കാരം അർപ്പിക്കാം."

അങ്ങനെ, വാസുദേവനായ ഭഗവാൻ്റെ പ്രചോദനത്താൽ ഗോവർദ്ധന ഗിരി, പശുക്കൾ, ബ്രാഹ്മണർ എന്നിവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള യാഗം വേണ്ടവിധം നിർവ്വഹിച്ച ഗോപാലസമൂഹം ശ്രീകൃഷ്ണനോടൊപ്പം തങ്ങളുടെ ഗ്രാമമായ വ്രജത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ദശമസ്കന്ധം ഇരുപത്തിനാലാമധ്യായം സമാപിച്ചു.

ഓം തത് സത്

<<<<<  >>>>>