ശ്രീമദ് ഭാഗവതം - ദശമസ്കന്ധം - അദ്ധ്യായം - 53
കൃഷ്ണൻ രുക്മിണിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: രുക്മിണിയുടെ മനസ്സ് എന്നിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ എന്റെ മനസ്സും അവളിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു. രാത്രിയിൽ എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ല. അസൂയ കാരണം രുക്മിണിയുടെ സഹോദരൻ, രുക്മി നമ്മുടെ വിവാഹത്തെ എതിർക്കുന്ന കാര്യം എനിക്കറിയാം. അവൾ പൂർണ്ണമായും എനിക്കായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടവളാണ്, അവൾ സൗന്ദര്യവതിയാണ്. വിറകിൽനിന്ന് ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെ പുറത്തെടുക്കുന്നതുപോലെ, യുദ്ധത്തിൽ ആ വിലകെട്ട രാജാക്കന്മാരെ പരാജയപ്പെടുത്തി ഞാൻ അവളെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരും.
ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: മധുസൂദനനായ ഭഗവാൻ രുക്മിണിയുടെ വിവാഹത്തിനുള്ള കൃത്യമായ മുഹൂർത്തം മനസ്സിലാക്കി. അവിടുന്ന് തന്റെ സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു: "ദാരുഖാ, എന്റെ തേര് ഉടൻ തയ്യാറാക്കൂ." ഉടൻതന്നെ ദാരുഖാനാകട്ടെ, ശൈബ്യം, സുഗ്രീവം, മേഘപുഷ്പം, ബലാഹകം എന്നീ കുതിരകളെ കെട്ടിയ തേരുമായി ദാരുഖൻ എത്തി. തുടർന്ന് കൈകൾ കൂപ്പി അദ്ദേഹം ഭഗവാൻ കൃഷ്ണന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു. ഭഗവാൻ ശൗരി തന്റെ തേരിലേറുകയും ബ്രാഹ്മണനോട് അതിൽ കയറാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാന്റെ വേഗതയേറിയ കുതിരകൾ ഒരൊറ്റ രാത്രികൊണ്ട് അവരെ ആനർത്തദേശത്തുനിന്ന് വിദർഭയിലെത്തിച്ചു. കുണ്ഡിനപുരിയുടെ അധിപനായ ഭീഷ്മകരാജാവ്, പുത്രനോടുള്ള സ്നേഹത്തിന് വശപ്പെട്ട് തന്റെ മകളെ ശിശുപാലന് നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. രാജാവ് ആവശ്യമായ എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും നടത്തി. രാജാവ് പ്രധാന വീഥികളും കവലകളും വൃത്തിയാക്കി വെള്ളം തളിച്ചു. നഗരം തോരണങ്ങൾ കൊണ്ടും വർണ്ണാഭമായ പതാകകൾ കൊണ്ടും അലങ്കരിച്ചു. നഗരവാസികൾ നിർമ്മലമായ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച് ചന്ദനക്കുറി അണിഞ്ഞു. അവരുടെ ഭവനങ്ങൾ അഗരുവിന്റെ സുഗന്ധത്താൽ നിറഞ്ഞു.
രാജാവേ, ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം ഭീഷ്മകമഹാരാജാവ് പിതൃക്കളെയും ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും പൂജിക്കുകയും അവർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് വധുവിന്റെ നന്മയ്ക്കായി മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചു. വധു നിത്യകർമങ്ങൾ കഴിച്ച് മംഗളകരമായ വിവാഹമാല അണിഞ്ഞു. പുത്തൻ വസ്ത്രങ്ങളും ഉത്തമമായ രത്നാഭരണങ്ങളും ധരിച്ച് അവൾ ശോഭിച്ചു. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠർ വധുവിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനായി ഋഗ്, സാമ, യജുർ വേദങ്ങളിലെ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചു. അഥർവ്വവേദത്തിൽ പണ്ഡിതനായ പുരോഹിതർ ഗ്രഹദോഷങ്ങൾ മാറാനായി ഹോമങ്ങൾ നടത്തി. ആചാരങ്ങളിൽ അറിവുള്ള രാജാവ് ബ്രാഹ്മണർക്ക് സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, വസ്ത്രങ്ങൾ, പശുക്കൾ, എള്ളും ശർക്കരയും എന്നിവ ദാനം നൽകി. ചേദിരാജാവായ ദമഘോഷനും തന്റെ പുത്രന്റെ ഐശ്വര്യത്തിനായി മന്ത്രജ്ഞരായ ബ്രാഹ്മണരെക്കൊണ്ട് ആവശ്യമായ ചടങ്ങുകളെല്ലാം നടത്തിച്ചു. ദമഘോഷ രാജാവ് ആനപ്പടയോടും തേരുകളോടും കാലാൾപ്പടയോടും കൂടി കുണ്ഡിനപുരിയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.
വിദർഭ രാജാവായ ഭീഷ്മകൻ നഗരത്തിന് പുറത്തുവന്ന് ദമഘോഷരാജാവിനെ സ്വീകരിക്കുകയും അവർക്കായി പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ വസതിയിൽ താമസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ശിശുപാലന്റെ പക്ഷക്കാരായ ശാല്വൻ, ജരാസന്ധൻ, ദന്തവക്ത്രൻ, വിദൂരഥൻ എന്നിവരും പൗണ്ഡ്രകനും മറ്റ് ആയിരക്കണക്കിന് രാജാക്കന്മാരും അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു. രുക്മിണിയെ ശിശുപാലനുതന്നെ ലഭിക്കാനായി, കൃഷ്ണനോടും ബലരാമനോടും അസൂയയുള്ള രാജാക്കന്മാർ ഇപ്രകാരം തീരുമാനിച്ചു: "ബലരാമനോടും യാദവപ്പടയോടും കൂടി കൃഷ്ണൻ വധുവിനെ തട്ടിയെടുക്കാൻ വന്നാൽ, നമ്മൾ ഒന്നിച്ച് അവനെ നേരിടും." അങ്ങനെ അവർ വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം വിവാഹത്തിനെത്തി. ശത്രുരാജാക്കന്മാരുടെ ഈ ഒരുക്കങ്ങളെക്കുറിച്ചും കൃഷ്ണൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയതിനെക്കുറിച്ചും കേട്ടപ്പോൾ ബലരാമൻ യുദ്ധം നടക്കുമെന്ന് ഭയപ്പെട്ടു. തന്റെ സഹോദരനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ അദ്ദേഹം വലിയൊരു സൈന്യവുമായി കുണ്ഡിനപുരിയിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഭീഷ്മകന്റെ സുന്ദരിയായ പുത്രി കൃഷ്ണന്റെ വരവിനായി ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണൻ തിരിച്ചുവരാത്തതുകണ്ട് അവൾ ഇപ്രകാരം ചിന്തിച്ചു.
രുക്മിണി ചിന്തിച്ചു: "കഷ്ടം! ഇന്ന് രാത്രി കഴിഞ്ഞാൽ എന്റെ വിവാഹം നടക്കും. ഞാൻ എത്ര നിർഭാഗ്യവതിയാണ്! താമരക്കണ്ണനായ കൃഷ്ണൻ വരുന്നില്ല. എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. ദൂതനായി പോയ ബ്രാഹ്മണനും മടങ്ങിയെത്തിയിട്ടില്ല." "ഒരുപക്ഷേ, ഇവിടേക്ക് വരാൻ തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ എന്നിൽ എന്തെങ്കിലും കുറ്റം കണ്ട് ഭഗവാൻ എന്റെ കൈപിടിക്കാൻ വരാതിരുന്നതാകാം." "സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവോ പരമശിവനോ എന്നോട് പ്രീതിയുള്ളവരല്ല, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിർഭാഗ്യവതിയാണ്. അല്ലെങ്കിൽ പാർവ്വതീദേവി എനിക്ക് വിരോധിയായിട്ടുണ്ടാകാം."
ഇപ്രകാരം ചിന്തിക്കവേ, കൃഷ്ണനാൽ മനസ്സ് കവരപ്പെട്ട ആ പെൺകൊടി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ പൂട്ടി, ഇനിയും സമയമുണ്ടല്ലോ എന്ന് സ്വയം ആശ്വസിച്ചു. രാജാവേ, ഗോവിന്ദന്റെ വരവിനായി കാത്തിരുന്ന വധുവിന്റെ ഇടത്തെ തുടയും കൈയും കണ്ണും തുടിച്ചു. ഇത് ശുഭകരമായ എന്തോ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നതിന്റെ ലക്ഷണമായിരുന്നു. അപ്പോൾത്തന്നെ, കൃഷ്ണന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ആ പുണ്യശ്ലോകനായ ബ്രാഹ്മണൻ കൊട്ടാരത്തിന്റെ അന്തപ്പുരത്തിൽ രുക്മിണീദേവിയെ കാണാനെത്തി. ബ്രാഹ്മണന്റെ പ്രസന്നമായ മുഖവും ശാന്തമായ ചലനങ്ങളും കണ്ടപ്പോൾ, ലക്ഷണങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിവുള്ള രുക്മിണി പുഞ്ചിരിയോടെ അദ്ദേഹത്തോട് വിവരങ്ങൾ ചോദിച്ചു. അതിന് മറുപടിയായി, യദുനന്ദനനായ ഭഗവാൻ എത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നും അവളെ വിവാഹം കഴിക്കുമെന്ന് ഭഗവാൻ വാഗ്ദാനം നൽകിയതായും ബ്രാഹ്മണൻ അറിയിച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ വരവറിഞ്ഞ വൈദർഭീരാജകുമാരി അത്യധികം സന്തോഷിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന് നൽകാൻ മറ്റൊന്നും കൈവശമില്ലാത്തതിനാൽ അവൾ അദ്ദേഹത്തെ വണങ്ങി. കൃഷ്ണനും ബലരാമനും എത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നറിഞ്ഞ ഭീഷ്മകരാജാവ്, സംഗീത അകമ്പടിയോടെ വഴിപാടുകളുമായി അവരെ സ്വീകരിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു. മധുപർക്കം, പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ നൽകി അദ്ദേഹം അവരെ യഥാവിധി പൂജിച്ചു. ഭീഷ്മകരാജാവ് ഭഗവാൻമാർക്കും അവരുടെ സൈന്യത്തിനും താമസിക്കാൻ ആഡംബരപൂർണ്ണമായ സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കി. വിവാഹത്തിനെത്തിയ മറ്റ് രാജാക്കന്മാർക്കും അവരുടെ പദവിക്കനുസരിച്ചുള്ള ബഹുമാനവും സൗകര്യങ്ങളും അദ്ദേഹം നൽകി. കൃഷ്ണൻ വന്നിട്ടുണ്ടെന്നറിഞ്ഞ വിദർഭനിവാസികൾ ഭഗവാനെ കാണാൻ ഓടിയെത്തി. അവർ തങ്ങളുടെ കണ്ണുകളാകുന്ന പാത്രങ്ങളിൽ ആ താമരമുഖത്തിലെ തേൻ നുകർന്നു.
നഗരവാസികൾ പറഞ്ഞു: "രുക്മിണി മാത്രമേ അവിടുത്തെ പത്നിയാകാൻ യോഗ്യയുള്ളൂ. ഭഗവാൻ മാത്രമാണ് രുക്മിണിക്ക് അനുയോജ്യനായ ഭർത്താവ്." "ഞങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും പുണ്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, മുജ്ജഗങ്ങളുടെയും നാഥനായ അച്യുതൻ രുക്മിണിയുടെ കൈ പിടിക്കട്ടെ."
നഗരവാസികൾ ഇപ്രകാരം സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, കാവൽക്കാരുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ രുക്മിണി അന്തപ്പുരത്തിൽ നിന്നും അംബികാക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഭവാനി ദേവിയുടെ പാദാരവിന്ദങ്ങൾ വന്ദിക്കാനായി രുക്മിണി കാൽനടയായി നീങ്ങി. അമ്മമാരും തോഴിമാരും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. സൈനികർ അവൾക്ക് സംരക്ഷണമൊരുക്കി. അവളുടെ മനസ്സ് കൃഷ്ണന്റെ പാദങ്ങളിൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. മൃദംഗം, ശംഖ് തുടങ്ങിയ വാദ്യമേളങ്ങൾ മുഴങ്ങി. വധുവിന് പിന്നാലെ പൂജദ്രവ്യങ്ങളുമായി ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളും ബ്രാഹ്മണപത്നിമാരും ഗായകരും നടന്നു നീങ്ങി. ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിയ രുക്മിണി കൈകാലുകൾ കഴുകി ആചമനം നടത്തി ശുദ്ധിയായി പാർവ്വതീ ദേവിയുടെ സന്നിധിയിലെത്തി. മുതിർന്ന ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീകൾ രുക്മിണിയെക്കൊണ്ട് ഭവാനി-ശങ്കരന്മാരെ പൂജിപ്പിച്ചു.
രുക്മിണി പ്രാർത്ഥിച്ചു: "അല്ലയോ അംബികേ!, ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ എന്റെ ഭർത്താവായി തീരേണമേ!. അവിടുത്തെ ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങുന്നു."
രുക്മിണിദേവിക്ക് ജലം, ഗന്ധം, വസ്ത്രം, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവ സമർപ്പിച്ചു. ബ്രാഹ്മണ സ്ത്രീകളും പൂജകൾ നടത്തി വധുവിനെ അനുഗ്രഹിച്ചു. അവൾ ആ പ്രസാദം സ്വീകരിച്ചു. മൗനവ്രതം വെടിഞ്ഞ രാജകുമാരി ഒരു തോഴിയുടെ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഒരു മായയെപ്പോലെ അതീവസുന്ദരിയായി കാണപ്പെട്ട രുക്മിണിയെക്കണ്ട് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന രാജാക്കന്മാർ മോഹിതരായി. അവളുടെ നടപ്പും സൗന്ദര്യവും അവരെ അമ്പരപ്പിച്ചു. അവളുടെ പുഞ്ചിരി കണ്ട് അവർ മയങ്ങിപ്പോയി. പലരും കയ്യിലെ ആയുധങ്ങൾ താഴെയിട്ട് ബോധരഹിതരായി വീണു. എന്നാൽ രുക്മിണി കൃഷ്ണനെമാത്രം തിരയുകയായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ ഇടതുകൈകൊണ്ട് മുടി വകഞ്ഞുമാറ്റി രാജാക്കന്മാരുടെ ഇടയിലൂടെ കൃഷ്ണനെ നോക്കി. ആ നിമിഷം അവൾ കൃഷ്ണനെ കണ്ടു. ശത്രുക്കൾ നോക്കിനിൽക്കെ ഭഗവാൻ അവളെ തന്റെ തേരിലേക്ക് പിടിച്ചുയർത്തി. ഗരുഡധ്വജമുള്ള തന്റെ തേരിലേക്ക് രാജകുമാരിയെ കയറ്റിയ ഭഗവാൻ മാധവൻ, രാജാക്കന്മാരെ തുരത്തിക്കൊണ്ട് അവിടെനിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. കുറുക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് ഇരയുമായി പോകുന്ന സിംഹത്തെപ്പോലെ ബലരാമന്റെ അകമ്പടിയോടെ അവിടുന്ന് യാത്രയായി.
ജരാസന്ധൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ശത്രുരാജാക്കന്മാർക്ക് ഈ തോൽവി സഹിക്കാനായില്ല. അവർ പറഞ്ഞു: "കഷ്ടം! നമ്മൾ ഇത്രയും വലിയ വില്ലാളികളായിട്ടും സാധാരണ ഇടയന്മാർ നമ്മുടെ മാനം കവർന്നല്ലോ!"
ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ദശമസ്കന്ധം അമ്പത്തിമൂന്നാമധ്യായം സമാപിച്ചു.
ഓം തത് സത്
<<<<< >>>>>
