ശ്രീമദ്ഭാഗവതം ദശമസ്കന്ധം അദ്ധ്യായം - 66
പൗണ്ഡ്രകവധം
അങ്ങനെ മന്ദബുദ്ധിയായ പൗണ്ഡ്രകരാജാവ് ദ്വാരകയിലുള്ള, അതിരറ്റ മാഹാത്മ്യമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒരു ദൂതനെ അയച്ചു. മറ്റു കുട്ടികൾ ചേർന്ന് രാജാവായി അഭിനയിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ബുദ്ധിഹീനനായ കുട്ടിയെപ്പോലെയാണ് പൗണ്ഡ്രകൻ അന്ന് പെരുമാറിയിരുന്നത്. ദ്വാരകയിലെത്തിയ ആ ദൂതൻ, തന്റെ രാജസഭയിലിരിക്കുന്ന താമരക്കണ്ണനായ കൃഷ്ണനെ കാണുകയും, ആ സർവ്വശക്തനായ ഭഗവാനോട് രാജാവിന്റെ സന്ദേശം അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു.
[പൗണ്ഡ്രകന് വേണ്ടി ആ സന്ദേശം ദൂതൻ പറഞ്ഞു:] ഞാനൊരാൾ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ വാസുദേവൻ, മറ്റാരുമില്ല. ജീവജാലങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കാനാണ് ഞാൻ ഈ ലോകത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ അങ്ങയുടെ വ്യാജമായ പേര് ഉപേക്ഷിക്കുക. ഹേ സാത്വത!, മൂഡത്വം കാരണം അങ്ങ് ഇപ്പോൾ വഹിക്കുന്ന എന്റെ വ്യക്തിപരമായ ചിഹ്നങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, എന്നിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുക. അല്ലാത്തപക്ഷം, അങ്ങേയ്ക്ക് എന്നോട് യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടിവരും.
ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: രാജൻ!, ബുദ്ധിഹീനനായ പൗണ്ഡ്രകന്റെ ഈ വ്യർത്ഥമായ അഹംഭാവം കേട്ട് ഉഗ്രസേന രാജാവും സഭയിലെ മറ്റ് അംഗങ്ങളും ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. സഭയിലെ തമാശകൾ ആസ്വദിച്ച ശേഷം, ഭഗവാൻ ദൂതനോട് [തന്റെ യജമാനനെ അറിയിക്കാനായി] പറഞ്ഞു: "എടോ വിഡ്ഢി!, നീ ഇപ്രകാരം പ്രശംസിക്കുന്ന ആയുധങ്ങൾ ഞാൻ നിനക്കെതിരെ പ്രയോഗിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. "എടോ മൂഢാ!, നീ ചത്തു കിടക്കുമ്പോൾ, കഴുകന്മാരും കൊക്കുകളും വടപക്ഷികളും നിന്റെ മുഖത്തെ മൂടുകയും, നീ നായ്ക്കളുടെ അഭയകേന്ദ്രമായി മാറുകയും ചെയ്യും."
ഭഗവാൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദൂതൻ അവിടുത്തെ ആക്ഷേപകരമായ മറുപടി പൂർണ്ണമായും തന്റെ യജമാനനെ അറിയിച്ചു. തുടർന്ന് കൃഷ്ണഭഗവാൻ തന്റെ രഥത്തിൽ കയറി കാശിയുടെ പരിസരത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. യുദ്ധത്തിനായുള്ള കൃഷ്ണഭഗവാന്റെ തയ്യാറെടുപ്പുകൾ കണ്ട്, ശക്തനായ യോദ്ധാവ് പൗണ്ഡ്രകൻ രണ്ട് പൂർണ്ണ സൈന്യവിഭാഗങ്ങളുമായി നഗരത്തിന് പുറത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ വന്നു.
ഹേ രാജാവേ!, പൗണ്ഡ്രകന്റെ സുഹൃത്തായ കാശിരാജാവ് മൂന്ന് അക്ഷൗഹിണി സൈന്യവുമായി പിന്നാലെ അകമ്പടി സേവിച്ചു. ശംഖ്, ചക്രം, വാൾ, ഗദ തുടങ്ങിയ ഭഗവാന്റെ സ്വന്തം ചിഹ്നങ്ങളും, വ്യാജമായ ശാർങ്ഗ വില്ലും ശ്രീവത്സ അടയാളവും പൗണ്ഡ്രകൻ ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് കൃഷ്ണഭഗവാൻ കണ്ടു. അവൻ വ്യാജമായ കൗസ്തുഭരത്നം ധരിക്കുകയും, വനമാലയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടുകയും, പീതാംബരങ്ങൾ ധരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അവന്റെ കൊടിമരത്തിൽ ഗരുഡന്റെ ചിത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു, അവൻ വിലയേറിയ ഒരു കിരീടവും തിളങ്ങുന്ന സ്രാവ് ആകൃതിയിലുള്ള മകരകുണ്ഡലങ്ങളും ധരിച്ചിരുന്നു. വേദിയിലെ ഒരു നടനെപ്പോലെ, രാജാവ് തന്റെ രൂപം അതേപടി അനുകരിച്ച് വേഷം ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ഹരിഭഗവാൻ ഹൃദയം തുറന്ന് ചിരിച്ചു. ഹരിഭഗവാന്റെ ശത്രുക്കൾ തൃശൂലം, ഗദ, മുദ്ഗരം, കുന്തം, ഋഷ്ടി, അമ്പുകൾ തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങളുമായി അവിടുത്തെ ആക്രമിച്ചു. എന്നാൽ കൃഷ്ണഭഗവാൻ ആനകളും രഥങ്ങളും കുതിരപ്പടയും കാലാൾപ്പടയും അടങ്ങുന്ന പൗണ്ഡ്രകന്റെയും കാശിരാജാവിന്റെയും സൈന്യത്തെ കഠിനമായി തിരിച്ചാക്രമിച്ചു. പ്രളയകാലത്തെ അഗ്നി വിവിധ ജീവജാലങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഭഗവാൻ തന്റെ ഗദ, വാൾ, സുദർശനചക്രം, അമ്പുകൾ എന്നിവയാൽ ശത്രുക്കളെ ദ്രോഹിച്ചു.
ഭഗവാന്റെ ചക്രത്താൽ കഷണങ്ങളാക്കപ്പെട്ട രഥങ്ങൾ, കുതിരകൾ, ആനകൾ, മനുഷ്യർ, കഴുതകൾ, ഒട്ടകങ്ങൾ എന്നിവ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ആ യുദ്ധഭൂമി ഭൂതപതിയായ ശിവന്റെ ഭയാനകമായ വിഹാരസ്ഥലം പോലെ തിളങ്ങി, അത് ജ്ഞാനികൾക്ക് സന്തോഷം നൽകി.
തുടർന്ന് കൃഷ്ണഭഗവാൻ പൗണ്ഡ്രകനോട് പറഞ്ഞു: പ്രിയപ്പെട്ട പൗണ്ഡ്രകാ!, നിന്റെ ദൂതൻവഴി നീ പറഞ്ഞ അതേ ആയുധങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിനക്കെതിരെ പ്രയോഗിക്കുന്നു. എടോ വിഡ്ഢി!, നീ വ്യാജമായി സ്വീകരിച്ച എന്റെ നാമം ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെക്കൊണ്ട് ഉപേക്ഷിപ്പിക്കും. എനിക്കതിന് കഴിയാത്ത അവസ്ഥയാണുണ്ടാകുന്നതെങ്കിൽ ഞാൻ തീർച്ചയായും നിന്നെ അഭയം പ്രാപിക്കാം.
ഇപ്രകാരം പൗണ്ഡ്രകനെ പരിഹസിച്ച ശേഷം, കൃഷ്ണഭഗവാൻ തന്റെ മൂർച്ചയേറിയ അമ്പുകളാൽ അവന്റെ രഥം തകർത്തു. ഇന്ദ്രൻ തന്റെ വജ്രായുധത്താൽ മലമുകളിൽ വെട്ടുന്നതുപോലെ, ഭഗവാൻ സുദർശനചക്രത്താൽ അവന്റെ തല വെട്ടിമാറ്റി. അതുപോലെ കൃഷ്ണഭഗവാൻ തന്റെ അമ്പുകളാൽ കാശിരാജാവിന്റെ തലയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി, അത് കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന താമരപ്പൂവ് പോലെ കാശി നഗരത്തിലേക്ക് പറന്നു വീഴാൻ ഇടയാക്കി.
ഇപ്രകാരം അസൂയാലുവായ പൗണ്ഡ്രകനെയും അവന്റെ സഖാവിനെയും വധിച്ച ശേഷം കൃഷ്ണഭഗവാൻ ദ്വാരകയിലേക്ക് മടങ്ങി. അവിടുന്ന് നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ആകാശത്തിലെ സിദ്ധന്മാർ അവിടുത്തെ അമൃതതുല്യമായ അമരകീർത്തികളെ വാഴ്ത്തിപ്പാടി. പരമപുരുഷനായ ഭഗവാനെ നിരന്തരം ധ്യാനിച്ചതിലൂടെ പൗണ്ഡ്രകൻ തന്റെ എല്ലാ ഭൗതിക ബന്ധങ്ങളും തകർത്തു. ഹേ രാജാവേ!, കൃഷ്ണഭഗവാന്റെ രൂപം അനുകരിച്ചതിലൂടെ അവൻ ഒടുവിൽ കൃഷ്ണബോധമുള്ളവനായി മാറി.
കൊട്ടാരവാതിൽക്കൽ കുണ്ഡലങ്ങൾ അണിഞ്ഞ ഒരു തല കിടക്കുന്നത് കണ്ട് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ജനങ്ങൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. ചിലർ "ഇതെന്താണ്?" എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ "ഇതൊരു തലയാണ്, പക്ഷേ ഇത് ആരുടേതാണ്?" എന്ന് പറഞ്ഞു. എന്റെ പ്രിയ രാജാവേ!, അത് തങ്ങളുടെ രാജാവായ കാശിനാഥന്റെ തലയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജ്ഞിമാരും പുത്രന്മാരും മറ്റ് ബന്ധുക്കളും നഗരത്തിലെ എല്ലാ പൗരന്മാരും ചേർന്ന് "അയ്യോ!, ഞങ്ങൾ കൊല്ലപ്പെട്ടേ! ഓ എന്റെ നാഥാ!, എന്റെ നാഥാ!" എന്ന് ദയനീയമായി കരയാൻ തുടങ്ങി.
രാജാവിന്റെ പുത്രനായ സുദക്ഷിണൻ പിതാവിനുള്ള അന്ത്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തശേഷം മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു: "എന്റെ പിതാവിന്റെ കൊലയാളിയെ വധിച്ചാൽ മാത്രമേ എനിക്ക് ഈ മരണത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ കഴിയൂ." അങ്ങനെ ദാനശീലനായ സുദക്ഷിണൻ തന്റെ പുരോഹിതന്മാരോടൊപ്പം അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആരാധനയിൽ സംപ്രീതനായ ശിവഭഗവാൻ അവിമുക്തമെന്ന പുണ്യസ്ഥലത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് സുദക്ഷിണന് ഇഷ്ടമുള്ള വരം നൽകി. തന്റെ പിതാവിന്റെ കൊലയാളിയെ വധിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗമാണ് രാജകുമാരൻ വരമായി തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
ശിവഭഗവാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: "ബ്രാഹ്മണരോടൊപ്പം ചേർന്ന്, അഭിചാര കർമ്മങ്ങളുടെ വിധികൾ പാലിച്ച്, യഥാർത്ഥപുരോഹിതനായ ദക്ഷിണാഗ്നിയെ ആരാധിക്കുക. ബ്രാഹ്മണരോട് ശത്രുതയുള്ള ആർക്കെങ്കിലും എതിരെ നീ അത് പ്രയോഗിച്ചാൽ, ആ ദക്ഷിണാഗ്നി നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റും." ഇപ്രകാരം ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട സുദക്ഷിണൻ ആചാരപരമായ വ്രതങ്ങൾ കർശനമായി പാലിക്കുകയും കൃഷ്ണഭഗവാന് എതിരെ അഭിചാരം പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനെത്തുടർന്ന് യാഗാഗ്നിയിൽനിന്ന് അതീവഭയാനകനായ, നഗ്നനായ ഒരു പുരുഷന്റെ രൂപത്തിൽ അഗ്നി ഉയർന്നുവന്നു. ആ അഗ്നിമയമായ ജീവിയുടെ താടിയും മുടിയും ഉരുകിയ ചെമ്പ് പോലെയായിരുന്നു, അവന്റെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് കത്തുന്ന തീപ്പൊരികൾ പുറപ്പെട്ടു. ദംഷ്ട്രകളും ഭയങ്കരമായ പുരികക്കൊടികളുംകൊണ്ട് അവന്റെ മുഖം ഏറ്റവും ഭയാനകമായി കാണപ്പെട്ടു. അവൻ തന്റെ നാക്കുകൊണ്ട് ചുണ്ടുകൾ നക്കിക്കൊണ്ട് കത്തുന്ന തൃശൂലം വീശി.
പന മരങ്ങളുടെ അത്രയും ഉയരമുള്ള കാലുകളോടെ, ആ രാക്ഷസൻ ഭൂമിയെ നടുക്കിക്കൊണ്ടും എല്ലാ ദിശകളിലും ലോകത്തെ ചുട്ടെരിച്ചുകൊണ്ടും ഭൂതപ്രേതങ്ങളോടൊപ്പം ദ്വാരകയിലേക്ക് കുതിച്ചു. അഭിചാര കർമ്മത്തിലൂടെ ഉണ്ടായ ആ അഗ്നിരാക്ഷസന്റെ വരവ്കണ്ട്, കാട്ടുതീ കണ്ട് ഭയന്ന മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ ദ്വാരകയിലെ നിവാസികൾ എല്ലാവരും ഭയചകിതരായി. ഭയത്താൽ വ്യാകുലരായ ജനങ്ങൾ, അപ്പോൾ രാജസഭയിൽ ചൂതുകളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പരമപുരുഷനായ ഭഗവാനോട് നിലവിളിച്ചു: "ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ! നഗരത്തെ ചുട്ടെരിക്കുന്ന ഈ അഗ്നിയിൽനിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ, മൂന്നുലോകങ്ങളുടെയും നാഥാ!"
ജനങ്ങളുടെ പരിഭ്രാന്തി കേൾക്കുകയും തന്റെ ആളുകൾ അസ്വസ്ഥരാണെന്ന് കാണുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, ഭക്താഭീഷ്ടപ്രദായകനായ ഭഗവാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവരോട് പറഞ്ഞു: "ഭയപ്പെടേണ്ട; ഞാൻ നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കും."
എല്ലാറ്റിന്റെയും ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ സാക്ഷിയായ സർവ്വശക്തനായ ഭഗവാൻ, ആ രാക്ഷസനെ ശിവഭഗവാൻ യാഗാഗ്നിയിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. രാക്ഷസനെ തോൽപ്പിക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്റെ അരികിൽ കാത്തുനിന്നിരുന്ന സുദർശനചക്രത്തെ നിയോഗിച്ചു. മുകുന്ദഭഗവാന്റെ ചക്രായുധമായ ആ സുദർശനം ദശലക്ഷക്കണക്കിന് സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ജ്വലിച്ചു. അതിന്റെ പ്രഭ പ്രളയാഗ്നിപോലെ കത്തിപ്പടർന്നു, അതിന്റെ ചൂടുകൊണ്ട് അത് ആകാശത്തെയും എല്ലാ ദിശകളെയും സ്വർഗ്ഗത്തെയും ഭൂമിയെയും ആ അഗ്നിരാക്ഷസനെയും ദ്രോഹിച്ചു. കൃഷ്ണഭഗവാന്റെ ആയുധത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ പരാജയപ്പെട്ട ആ മന്ത്രവാദത്തിലൂടെ ഉണ്ടായ അഗ്നിജീവി മുഖംതിരിച്ച് പിൻവാങ്ങി. അക്രമത്തിനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ആ രാക്ഷസൻ വാരണാസിയിലേക്ക് മടങ്ങുകയും, നഗരത്തെ വളഞ്ഞ് തന്റെ സ്രഷ്ടാവായ സുദക്ഷിണനെയും അവന്റെ പുരോഹിതന്മാരെയും ചുട്ടുകൊല്ലുകയും ചെയ്തു.
വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ചക്രം ആ അഗ്നിരാക്ഷസനെ പിന്തുടർന്ന് വാരണാസിയിൽ പ്രവേശിക്കുകയും, അവിടുത്തെ എല്ലാ സഭാമണ്ഡപങ്ങളും, ഉയർന്ന വരാന്തകളുള്ള കൊട്ടാരങ്ങളും, നിരവധി അങ്ങാടികളും, ഗോപുരങ്ങളും, കാവൽപ്പുരകളും, ഖജനാവുകളും, ആനകൾ, കുതിരകൾ, രഥങ്ങൾ, ധാന്യങ്ങൾ എന്നിവ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന എല്ലാ കെട്ടിടങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ നഗരത്തെ പൂർണ്ണമായി ചുട്ടെരിക്കുകയും ചെയ്തു. വാരണാസി നഗരം മുഴുവൻ ചുട്ടെരിച്ച ശേഷം, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ അരികിലേക്ക് വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ സുദർശനചക്രം മടങ്ങിയെത്തി.
ഉത്തമശ്ലോകനായ ഭഗവാന്റെ ഈ വീരലീലകൾ വിവരിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അത് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ഏതൊരു മനുഷ്യനും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തനാകും.
ശ്രീമദ്ഭാഗവതം ദശമസ്കന്ധം അറുപത്തിയാറാമദ്ധ്യായം സമാപിച്ചു.
ഓം തത് സത്
<<<<<>>>>>
