ശ്രീമദ്ഭാഗവതം ദശമസ്കന്ധം അദ്ധ്യായം - 62
ഉഷയും അനിരുദ്ധനുമായുള്ള സംഗമം
ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: രാജൻ!, ഭഗവാൻ വാമനദേവനായി അവതരിച്ചപ്പോൾ ഭൂമിമുഴുവൻ ദാനമായി നൽകിയ മഹാത്മാവായ ബലി ചക്രവർത്തിയുടെ നൂറു പുത്രന്മാരിൽ മൂത്തവനായിരുന്നു ബാണൻ. ബലിയിൽനിന്നും ജനിച്ച ബാണാസുരൻ ശിവഭഗവാന്റെ വലിയ ഭക്തനായിരുന്നു. മാന്യമായ പെരുമാറ്റവും ഉദാരതയും ബുദ്ധിശക്തിയും സത്യസന്ധതയും വ്രതനിഷ്ഠയും അവനുണ്ടായിരുന്നു. മനോഹരമായ ശോണിതപുരം അവന്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു. ശിവഭഗവാൻ അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചിരുന്നതിനാൽ ദേവന്മാർക്കുപോലും പ്രീയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ശിവൻ താണ്ഡവനൃത്തം ചെയ്തപ്പോൾ ബാണൻ തന്റെ ആയിരം കൈകൾകൊണ്ട് വാദ്യങ്ങൾ വായിച്ച് ഭഗവാനെ അതീവമായി സന്തോഷിപ്പിച്ചു. സർവ്വ ജീവജാലങ്ങളുടെയും നാഥനും ഭക്തരുടെ കരുണാനിധിയുമായ മഹാദേവൻ ബാണാസുരന് ഇഷ്ടമുള്ള വരം ചോദിക്കാൻ അനുവാദം നൽകി. തന്റെ നഗരത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനായി ശിവഭഗവാൻ കൂടെയുണ്ടാകണം എന്നാണ് ബാണൻ വരം ചോദിച്ചത്. ബാണാസുരൻ തന്റെ കരുത്തിൽ അഹങ്കരിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ശിവൻ തന്റെ അരികിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ബാണൻ സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന തന്റെ കിരീടം കൊണ്ട് ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:
"ഹേ മഹാദേവ!, ലോകങ്ങളുടെ നിയന്താവും ആത്മീയ ഗുരുവുമായ അങ്ങയെ ഞാൻ വണങ്ങുന്നു. ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാകാത്തവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന കല്പവൃക്ഷമാണ് അങ്ങ്. അങ്ങ് എനിക്ക് നൽകിയ ഈ ആയിരം കൈകൾ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു വലിയ ഭാരമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അങ്ങയെ കൂടാതെ ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും എന്നോട് പോരാടാൻ യോഗ്യനായ ആരെയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല. ദിഗ്ഗജങ്ങളോട് പൊരുതാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, യുദ്ധത്തിന് വെമ്പുന്ന എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് മലനിരകളെ തകർത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ പുറപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ആ വലിയ ആനകൾ പോലും ഭയന്നോടി."
ഇത് കേട്ട് കോപിഷ്ഠനായ ശിവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "വിഡ്ഢീ, എന്നോട് തുല്യനായ ഒരുവനുമായി നീ യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ നിന്റെ കൊടി തകരും. ആ യുദ്ധം നിന്റെ അഹങ്കാരത്തെ ശമിപ്പിക്കും." ഇതുകേട്ട് ബുദ്ധിശൂന്യനായ ബാണൻ സന്തോഷിച്ചു. ഗിരീശൻ പ്രവചിച്ച തന്റെ പൗരുഷത്തിന്റെ നാശം കാത്തിരിക്കാൻ ആ വിഡ്ഢി വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ബാണന്റെ മകളായ ഉഷ, പ്രദ്യുമ്നന്റെ പുത്രനുമായി പ്രണയത്തിലാകുന്നതായി ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടു. എന്നാൽ അവൾ തന്റെ കാമുകനെ ഇതിനുമുമ്പ് കാണുകയോ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല. സ്വപ്നത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ കാണാതായപ്പോൾ ഉഷ പെട്ടെന്ന് തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് "എന്റെ കാമുകാ, അങ്ങ് എവിടെയാണ്?" എന്ന് നിലവിളിച്ചു. അവൾ വലിയ അസ്വസ്ഥതയും ലജ്ജയും അനുഭവിച്ചു. ബാണാസുരന് കുംഭാണ്ഡൻ എന്നൊരു മന്ത്രിയുണ്ടായിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകളായിരുന്നു ചിത്രലേഖ. ഉഷയുടെ കൂട്ടുകാരിയായ അവൾ കൗതുകത്തോടെ തന്റെ സുഹൃത്തിനോട് അന്വേഷിച്ചു: "ഹേ സുന്ദരീ, നീ ആരെയാണ് തിരയുന്നത്? എന്താണ് നിനക്ക് തോന്നുന്ന ഈ ആഗ്രഹം? രാജകുമാരി, ഇതുവരെ ഒരു പുരുഷനും നിന്റെ കൈ പിടിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ."
ഉഷ പറഞ്ഞു: "കറുത്ത നീല നിറവും താമരക്കണ്ണുകളും മഞ്ഞവസ്ത്രവും കരുത്തുറ്റ കൈകളുമുള്ള ഒരു പുരുഷനെ ഞാൻ എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടു. സ്ത്രീകളുടെ ഹൃദയം കവരുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ആ കാമുകനെയാണ് ഞാൻ തിരയുന്നത്. തന്റെ അധരങ്ങളിലെ തേൻ എനിക്ക് നൽകിയ ശേഷം അദ്ദേഹം എവിടെയോ പോയി മറഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിനായുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹത്തോടെ അദ്ദേഹം എന്നെ ദുഃഖസമുദ്രത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടിരിക്കുന്നു."
ചിത്രലേഖ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിന്റെ ദുഃഖം മാറ്റാം. നിന്റെ ഹൃദയം കവർന്ന നിന്റെ ഈ ഭാവി ഭർത്താവ് മൂന്നു ലോകങ്ങളിൽ എവിടെയുണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ടുവരും. അദ്ദേഹം ആരാണെന്ന് എനിക്ക് കാണിച്ചുതരൂ." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചിത്രലേഖ വിവിധ ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവ്വന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ചാരണന്മാർ, പന്നഗങ്ങൾ, ദൈത്യന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, മനുഷ്യർ എന്നിവരുടെ കൃത്യമായ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചു.
ഹേ രാജാവേ, മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ ശൂരസേനൻ, ആനകദുന്ദുഭി, ബലരാമൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ തുടങ്ങിയ വൃഷ്ണികളുടെ ചിത്രങ്ങളും ചിത്രലേഖ വരച്ചു. പ്രദ്യുമ്നന്റെ ചിത്രം കണ്ടപ്പോൾ ഉഷ ലജ്ജിച്ചു, അനിരുദ്ധന്റെ ചിത്രം കണ്ടപ്പോൾ അവൾ നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്തി. പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: "ഇതാണ് അദ്ദേഹം! ഇദ്ദേഹം തന്നെ!"
മാന്ത്രിക ശക്തികളുള്ള ചിത്രലേഖ, അദ്ദേഹം കൃഷ്ണന്റെ പേരക്കുട്ടിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പ്രിയ രാജാവേ, അവൾ ആകാശമാർഗ്ഗേണ ശ്രീകൃഷ്ണൻ സംരക്ഷിക്കുന്ന ദ്വാരകയിലേക്ക് യാത്രയായി. അവിടെ മനോഹരമായ ഒരു കിടക്കയിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അനിരുദ്ധനെ അവൾ കണ്ടെത്തി. തന്റെ യോഗശക്തിയാൽ അവൾ അദ്ദേഹത്തെ ശോണിതപുരത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി തന്റെ സുഹൃത്തായ ഉഷയ്ക്ക് അവളുടെ പ്രിയതമനെ കാഴ്ചവെച്ചു. പുരുഷന്മാരിൽ അതിസുന്ദരനായ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടപ്പോൾ ഉഷയുടെ മുഖം സന്തോഷംകൊണ്ട് തിളങ്ങി. പുരുഷന്മാർക്ക് കാണാൻ പോലും അനുവാദമില്ലാത്ത തന്റെ സ്വകാര്യ മുറിയിലേക്ക് അവൾ പ്രദ്യുമ്നപുത്രനെ കൊണ്ടുപോയി അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചു കഴിഞ്ഞു. അമൂല്യമായ വസ്ത്രങ്ങൾ, മാലകൾ, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, ധൂപം, ദീപം തുടങ്ങിയവ നൽകി ഉഷ അനിരുദ്ധനെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചു. പാനീയങ്ങളും എല്ലാത്തരം ഭക്ഷണങ്ങളും മധുരമായ വാക്കുകളും അവൾ അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി. ഉഷയുടെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന സ്നേഹത്തിൽ അനിരുദ്ധന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ വശീകരിക്കപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ അന്തഃപുരത്തിൽ ഒളിച്ചു താമസിച്ച അദ്ദേഹം ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നത് അറിഞ്ഞില്ല.
കന്യകാത്വത്തിന്റെ വ്രതം ലംഘിച്ച് യദുവീരനോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കുന്ന ഉഷയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ കാവൽക്കാരായ സ്ത്രീകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവർ ബാണാസുരന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് പറഞ്ഞു: "മഹാരാജാവേ, ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ കുടുംബത്തിന്റെ സത്പേര് നശിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള അനുചിതമായ പെരുമാറ്റം അങ്ങയുടെ മകളിൽ ഞങ്ങൾ ഈയിടെയായി കാണുന്നു. ഞങ്ങൾ അവളെ ശ്രദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു, ഒരിക്കൽപോലും ഞങ്ങളുടെ സ്ഥാനം വിട്ടുപോയിട്ടില്ല. അതിനാൽ ഒരു പുരുഷനും കാണാൻപോലും കഴിയാത്ത ഈ പെൺകുട്ടി കൊട്ടാരത്തിനകത്ത് വെച്ച് എങ്ങനെ അശുദ്ധയാക്കപ്പെട്ടു എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല."
മകളുടെ പ്രവൃത്തിയെക്കുറിച്ച് കേട്ട് അസ്വസ്ഥനായ ബാണാസുരൻ ഉടൻ തന്നെ അന്തഃപുരത്തിലേക്ക് കുതിച്ചെത്തി. അവിടെ യദുക്കളുടെ അഭിമാനമായ അനിരുദ്ധനെ അദ്ദേഹം കണ്ടു. അനുപമമായ സൗന്ദര്യമുള്ള, നീലനിറവും മഞ്ഞ വസ്ത്രവും താമരക്കണ്ണുകളും കരുത്തുറ്റ കൈകളുമുള്ള കാമദേവന്റെ പുത്രനെ ബാണാസുരൻ കണ്ടു. തിളങ്ങുന്ന കുണ്ഡലങ്ങളും മനോഹരമായ മുടിയും പുഞ്ചിരി നിറഞ്ഞ നോട്ടവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തിന് മാറ്റുകൂട്ടി. തന്റെ പ്രിയതമയുടെ മുന്നിലിരുന്ന് അവളോടൊപ്പം ചൂതുകളിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്തപ്പോൾ അവളുടെ സ്തനങ്ങളിലെ കുങ്കുമം പുരണ്ട വസന്തകാല മുല്ലപ്പൂമാല അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾക്കിടയിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു. ഇതെല്ലാം കണ്ട് ബാണാസുരൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
ആയുധധാരികളായ കാവൽക്കാരുമായി ബാണാസുരൻ വരുന്നത് കണ്ട് അനിരുദ്ധൻ തന്റെ ഇരുമ്പ് ഗദ ഉയർത്തി, തന്നെ ആക്രമിക്കുന്ന ആരെയും നേരിടാൻ ഉറച്ചുനിന്നു. ശിക്ഷാദണ്ഡുമായി നിൽക്കുന്ന യമനെപ്പോലെ അദ്ദേഹം കാണപ്പെട്ടു. കാവൽക്കാർ അദ്ദേഹത്തെ വളഞ്ഞപ്പോൾ, പന്നിക്കൂട്ടത്തിന്റെ നേതാവ് നായ്ക്കളെ നേരിടുന്നതുപോലെ അനിരുദ്ധൻ അവരെ ആക്രമിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രഹരമേറ്റ കാവൽക്കാർ തലയ്ക്കും തുടയ്ക്കും കൈകൾക്കും പരിക്കേറ്റ് ജീവരക്ഷാർത്ഥം കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്നും ഓടിപ്പോയി. എന്നാൽ അനിരുദ്ധൻ തന്റെ സൈന്യത്തെ തകർക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ബലിയുടെ കരുത്തനായ പുത്രൻ കോപത്തോടെ നാഗപാശം ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ ബന്ധിച്ചു. അനിരുദ്ധൻ തടവിലാക്കപ്പെട്ട വിവരം കേട്ട ഉഷ ദുഃഖത്താൽ തളർന്നു; കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവൾ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു.
ശ്രീമദ്ഭാഗവതം ദശമസ്കന്ധം അറുപത്തിരണ്ടാമദ്ധ്യായം സമാപിച്ചു.
ഓം തത് സത്
<<<<<>>>>>
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ